Archive for the ‘WC Qatar 2022’ Category

It will be a much-discussed and eventful year for the sports world. Because what motivates a sports association to hold the Games of Fraternization in China and to assign a party like a World Cup to Qatar? It goes without saying that these events are dubious and controversial. In addition to these two major sports events, there are also several sports events in questionable countries in terms of human rights this year. And yes, this does not always go smoothly here and in several other countries, but in the vast majority of them you can at least say and write that down.

2022 is already being called the year of sports washing. The practice of using major, prestigious, international sport to enhance reputation by organizing and/or sponsoring competitions and tournaments. The Middle East is currently working energetically, but China and (Belarus) Russia in particular have also more than ‘earned’ their spurs in this.

In this much-discussed, evenful year, everyone’s motivations will be measured against the moral bar. However dubious this development may be, it will not pass us by unnoticed. In spite of – or because of? – this prominent “sportwashing” year, the mind and reason are undeniably tilting. The protest sounds are getting louder and more frequent. And are an issue in themselves.

The various (false) arguments to legitimize a visit to *1 – or at least watch – the Qatar World Cup are almost inexhaustible. But I am now mainly concerned with the value and effect of statements from authorities, associations and (former) players who go there anyway. Obviously opinions differ, even within our action committee, Cancel Qatar 2022. My fellow committee members count their blessings, because: every statement is one, and: you can also do nothing at all. Personally, I experience the gratuitous nature of these kinds of statements and my instinctive reaction is: if you think it’s so bad, stay away from it, that’s the next step.

But it’s easy for me to talk from my lazy chair, I’ve often been reproached. Because I cannot become world champion, it is not my profession to go there and of course I can never really know for sure whether the situation in terms of human rights and working conditions has not improved, or will still be, thanks to this World Cup. Or that conversely, a massive boycott, or rather displacement, will lead to improvements. No one knows for sure and reasons according to their own situation, perspective and involvement. Yet many football supporters and followers agree: this World Cup should never have been assigned to Qatar and it really shouldn’t take place there.*2 Unfortunately, in many cases a but…

Either way, don’t let anyone stop you from having your say on these issues. If you’re going to go or see it anyway, so be it. But if you feel something isn’t right, throw it out. No matter how crookedly reasoned, your feeling speaks. If 2022 does indeed become the much-discussed, ultimate ‘sportswashing’ year, then in retrospect it may well be the year in which the commercially overloaded ship has turned the tide. The counter-movement is unstoppable.


*1. Eindhovens Dagblad, author Hein Meurs
World Cup football is not allowed to be played in Qatar; but there is an arsenal of excuses to do it anyway

– Qatar World Cup? When you ask more or less sane people about it, the answer is almost invariably: ‘No, this should never have been awarded to Qatar, it should never have been played there’ –

If all these people, everywhere in the world, would support their opinion by loudly protesting against it and also ignore everything that is happening in the context of this World Cup, Qatar would have lost it long ago. That could be even now. But if you then ask them to translate this into action, we see an almost automatic, classic reflex. The arsenal of explanations and excuses to tolerate it and then go there or look at it, now that we are almost there, is almost inexhaustible.
There’s something wrong everywhere

An anthology. Why are you (..) only bringing this up now, now it is too late / Human rights organizations are also against a boycott / There is something wrong everywhere, even here in the Netherlands / It is not up to me or us, but to (politics, unions, media companies, in short:) others to do something / If we don’t go, the dead will fall for nothing, relatives miss out on benefits and the accommodations are built for nothing / We are not responsible for bribery (but benefit from it, HM) / It’s too complicated and intertwined with modern football.

  • Players, coaches: we have to focus on the World Cup, because they are footballers, not activists or politicians. In addition, the Netherlands also trades with Qatar. And we make a statement, right? Well then!
  • Football Associations: Our presence puts pressure on Qatar to make improvements. Thanks to us, some improvements have already been made. And we have made sure that there is a human rights passage in future World Cup bids.
  • Government, politics: it is primarily up to football itself to do something about this. Of course we say that Qatar should pay attention to human rights, but keep the dialogue open. Because we have to think about our trade relations
  • Media: We are reporters, not activists. It goes on anyway, we can do no more than write how pernicious it is and follow it critically there. But don’t bother players with it, they aren’t responsible for it. And are you protesters yourself consistent?
  • Human rights organisations: improvements have been made thanks to our strategy (keep going, exert pressure), but much remains to be done. But if everyone leaves Qatar, nothing will happen. The World Cup is necessary to achieve our goals.
    We are supporters, not activists
  • Supporters, viewers at home, other consumers: we are football supporters, not activists. We are just spectators, that doesn’t bother anyone else. Why does the sport, our football, have to lead the way in this? If we do not look, the dead will not come to life and human rights will not benefit either.

Whatever. Be honest and just admit that you don’t want to miss it. For there is no acceptable, plausible, legitimate reason for wanting anything to do with an event that directly killed thousands of people and was proven corrupt and bribed.

Eindhoven resident Hein Meurs is actively involved in opposing the World Cup, including through the Cancel Qatar 2022 Committee and @CancelQatar2022 (twitter).

*2. De Volkskrant, author Teun van de Keuken
Such a World Cup in Qatar is not fun for anyone. Not even for sports journalists. Do you want to write nice lyrical pieces about Memphis, squeezing and gegenpressing, do you want to swoon over the smell of freshly cut grass, compare the Dutch school of Cruijff with the Dutch school of Rembrandt and football with ballet (that covert Nureyev always comes into play? ), you suddenly have to start thinking and writing about human rights violations. That’s not fun at all! If you found that interesting, you would have become a foreign correspondent. Anyway, if you go with blinders on and just write about the game, everyone will think you’re a numb and otherworldly sports fan. So you promise to take a good look around the home front. If you see anything suspicious, you will report it. You’re even starting to get some fun with it. You are even more important now!

Our own Willem Vissers has already taken a closer look in Qatar. He beats the Arab Cup and looks ahead to the World Cup. What about human rights? In his first contribution, Willem has found a journalist and professor who is not so impressed by all the fuss. This James Dorsey puts things into perspective in a fun way. Did Qatar get the World Cup only through corruption? Ach: “What we don’t always understand in the rest of the world is that the culture of doing business in Fifa and in the Gulf region is similar.” Right: twice corrupt is not corrupt. Dorsey actually sees a problem with communication: “When Qatar won the election, they thought that everyone would be in favor of that World Cup from that moment on. They were unprepared for endless stories about corruption and workers’ rights, when everything has been going on there for years.”

Very sorry about that communication. If they had been prepared, they could have told a better story. That they have been violating human rights for years and that people are always dying in construction. Such are the local customs. Also calling on homosexual fans not to show their sexual orientation and arresting journalists who are too curious (want to do their job) is apparently cozy folklore. It is easy to guess that Dorsey is not in favor of a boycott: “If they take Qatar away from the World Cup, the consequences will be far greater than a boycott is worth.”

Vissers loves football very much. If there is a World Cup, he wants to go there. Understandable. Therefore, he will (consciously or unconsciously) seize anything that argues against a boycott. You can’t do a football reporter to write stuff like this. You should leave that to a correspondent or investigative journalist.

Anyway: the World Cup has gone to Qatar thanks to corruption. It is held in winter because it is too hot there in summer. The construction of the stadiums for the World Cup killed 6,500 and although the Qatari promised to get better, 50 construction workers died last year, according to the International Labor Organization (ILO). Journalists cannot do their work freely and homosexuals must keep a low profile. Whoever cheers at a goal will have blood on his kicks. You can’t hold a World Cup in a place like that. The tournament must be moved. That and nothing else should be the commitment of the KNVB and other football associations. It’s still possible.

Read Full Post »

Het wordt letterlijk en figuurlijk een veelbewogen jaar voor de sportwereld. Want wat beweegt een sportbond om de Spelen der Verbroedering in China te houden en om een feest als een WK voetbal aan Qatar toe te wijzen? Het hoeft verder geen betoog dat deze evenementen dubieus en omstreden zijn. Behalve deze twee grote sportmanifestaties zijn er dit jaar ook nog diverse sportevenementen in twijfelachtige landen qua mensenrechten. En ja, ook in Nederland gaat dit niet altijd even soepel, maar hier mag je dat tenminste nog gewoon zeggen en opschrijven.

2022 wordt nu al het jaar van de sportswashing genoemd. De praktijk waarbij grote, prestigieuze, internationale sport wordt gebruikt om de reputatie te verbeteren door wedstrijden en toernooien te organiseren en/of te sponsoren. Het Midden-Oosten is momenteel voortvarend bezig, maar met name China en (Wit-)Rusland hebben eveneens hierin hun sporen ruimschoots ‘verdiend’.

In dit veelbewogen jaar zullen eenieders beweegredenen langs de morele lat worden gelegd. Hoe dubieus deze ontwikkeling ook is, het zal niet ongemerkt aan ons voorbijgaan. In weerwil van – of juist vanwege? – dit prominente ‘sportwashing’-jaar, zijn het gevoel en verstand onmiskenbaar aan het kantelen. De protestgeluiden worden steeds luider en frequenter. En  vormen een kwestie op zichzelf.

De uiteenlopende (drog)redeneringen ter legitimering van een bezoek aan – of het toch kijken naar – het WK Qatar, zijn schier onuitputtelijk. Maar mij houdt nu vooral bezig wat de waarde en het effect zijn van statements van instanties, bonden en (oud-)spelers die er sowieso naartoe gaan. Als vanzelfsprekend verschillen de meningen daarover, zelfs binnen ons actiecomité, Cancel Qatar 2022. Mijn medecomitéleden tellen hun zegeningen, want: elk statement is er één, en: je kunt ook helemaal niks doen. Ikzelf ervaar toch meer het gratuite van dit soort statements en denk daarbij al snel: als je het zo erg vindt, blijf er dan weg, dát tikt pas aan.

Maar ik heb makkelijk praten vanuit mijn luie stoel, is me al vaak verweten. Want ik kan niet wereldkampioen worden, het is niet mijn vak om ernaartoe te gaan en ik kan natuurlijk nooit echt zeker weten of de situatie qua mensenrechten en arbeidsomstandigheden er niet beter op zijn geworden, of nog worden, dankzij dit WK. Of dat omgekeerd juist een massale boycot, of liever nog verplaatsing, tot verbeteringen zal leiden. Niemand weet het zeker en redeneert al naargelang zijn eigen situatie, perspectief en betrokkenheid. Toch zijn heel veel voetbalsupporters en –volgers het erover eens: dit WK had nooit aan Qatar mogen worden toegewezen en het zou daar eigenlijk niet mogen plaatsvinden. Helaas volgt dan in veel gevallen een maar…

Hoe dan ook, laat niemand zich ervan weerhouden om zijn of haar zegje te doen over deze kwesties. Als je er toch naartoe gaat of ernaar gaat kijken, het zij zo. Maar voel je dat er iets niet klopt, gooi het eruit. Hoe krom geredeneerd ook, je gevoel spréékt. Als 2022 inderdaad het veelbewogen, ultieme ’sportswashing’-jaar wordt, dan zal het achteraf ook best eens het jaar kunnen zijn waarin de wal het commercieel overbeladen schip heeft gekeerd. De tegenbeweging valt niet meer te stoppen.

Read Full Post »

Om mijn ambitieuze doel te bereiken dat het WK Qatar niet doorgaat, dan wel massaal wordt vermeden, heb ik daarin de journalistiek een cruciale rol toegeschreven. Mijn ‘kruistocht’ is serieuze vormen aan gaan nemen nadat ik met een opinie in het AD de journalisten had opgeroepen zich kritischer op te stellen ten opzichte van dit WK. Dat resulteerde ook nog in een radiodiscussie met twee sportjournalisten van landelijke kranten. Een daarvan twijfelde toen nog of hij zou gaan – nu niet meer – maar hun voornaamste verweer was toch: wij zijn verslaggevers, geen activisten. Mijn reactie daarop was dat er vele gradaties zitten tussen ergens verslag van doen en activisme.

Naarmate mijn protesten en aanklachten tegen het WK Qatar toenemen – en ik daarin ook regelmatig de benadering van ‘onze’ sportpers betrek – nemen echter ook de getergde reacties toe, ook van sportjournalisten en -columnisten zelf. Mij wordt gedram, kortzichtigheid, eenzijdigheid en inconsequentie verweten. Eigenzinnige, kritische personen kunnen zelf doorgaans minder goed tegen kritiek en ik ben daar geen uitzondering op. Zonder mezelf een journalist te durven noemen.

Maar neem de steevast aangehaalde motivering om het WK Qatar niet te boycotten: wij zijn verslaggevers, geen activisten. Natuurlijk, een sportevenement moet worden gevolgd door sportjournalisten. Maar is het WK Qatar wel een sportevenement? Een WK Voetbal? Is het niet veeleer een desastreuze historische vergissing? Een dodelijk project? Een misdaad tegen de menselijkheid? Een financiële misdaad? En kunnen sportverslaggevers hun plek dan niet beter afstaan aan onderzoeks- en misdaadjournalisten? De sport, het voetbal zelf, is namelijk volstrekt bijzaak in deze uiterst dubieuze kwestie. Maar fungeert tegelijkertijd wel als trigger om grof geld te verdienen, status en prestige te verhogen, zelfs als pressiemiddel om mensenrechten te verbeteren!

Dat mijn lawine aan berichten als gedram wordt ervaren, kan ik me heel goed voorstellen. Maar ik vermoed dat het toch ook vooral als hinderlijk wordt ervaren omdat men steeds wordt herinnerd aan iets waaraan men zich heeft geconformeerd en waarvan men goed weet dat het fundamenteel fout is.

Kortzichtigheid is een uiterst vreemd verwijt in een situatie waarin duizenden doden een rechtstreeks gevolg zijn van een WK; en er bovendien sprake is van bewezen omkoping en corruptie. Dat maakt alle andere belangen en eventuele lichtpuntjes totaal irrelevant. Er wordt nogal eens op gewezen dat het aantal doden (6500) dat vaak door ‘ons’ wordt opgevoerd (ikzelf houd het op duizenden) geen bewezen getal is. Dit heeft echter alles te maken met de rook die Qatar hier omheen optrekt. Zouden het er evenwel veel minder en hard te maken zijn, dan zou Qatar dit allang hebben geopenbaard. Voor het eenzijdigheid-verwijt geldt hetzelfde en bovendien is eenzijdigheid ook nog eens inherent aan de strategie van activisten/missionarissen. Desondanks zullen er zeer weinigen zijn die zich zoals ik in de kwestie WK Qatar verdiepen en vrijwel alle pro- en anti-WK Qatar-berichten tot zich nemen. 

De inconsequentie-kaart wordt het meest getrokken, ook door journalisten. Ik zal me niet laten verleiden tot het psychologiseren van dit evenzo hardnekkige als irritante fenomeen. Los van de terechte vraag ‘waar staat geschreven dat je consequent moet zijn?’, hecht ik er wel aan om dit even toe te lichten. Ik heb besloten om geen enkele wedstrijd te bekijken die direct kan worden gelinkt aan het WK Qatar; niet tijdens de kwalificatie en niet tijdens het toernooi. Een grote opoffering voor een hartstochtelijk voetballiefhebber. Maar ja, ik kijk dus wel naar wedstrijden van bijvoorbeeld Paris Saint Germain. Dat inderdaad zijn ziel heeft verkocht aan Qatar, iets wat destijds misschien wel een onderdeel was van Qatars strategie om het WK binnen te halen. Maar dat is sowieso indirect bewijs én het is in elk geval niet bewezen gepaard gegaan met dodelijke slachtoffers en omkoping, zoals bij dit WK.

De lange sportswashing-arm van Qatar – en van het Midden-Oosten überhaupt – reikt tot in vrijwel alle hoeken van de wereld. Qatar Airways sponsort onder meer FC Barcelona, Bayern München (overigens tot groot ongenoegen en verzet van vele fans), AS Roma en Boca Juniors. Talloze clubs slaan tijdens de winterstop hun trainingskampen op in Qatar. Het is onmogelijk om al het voetbal te negeren dat hoe dan ook aan Qatar is gerelateerd, of je moet je tv structureel vermijden.

Blijft de vraag of de (vaderlandse) pers zich niet actiever en kritischer mag opstellen ten opzichte van het WK Qatar. Natuurlijk is het ook een kwestie van budget, maar ik denk toch vooral van prioriteiten. Waarom besteedt met name de Duitse en Scandinavische (Noorse!) pers er veel meer aandacht aan? Waarom was het hier jaren geleden voor vrijwel alle landelijke kranten wel groot nieuws, en stuurde men zelfs onderzoeksjournalisten naar Qatar? Waarom staat de perswereld niet op zijn achterste poten omdat Qatar een hondsbrutale frontale aanval op de persvrijheid pleegde in een poging Noorse journalisten monddood te maken en zelfs vast te zetten?!

Talloze berichten van zowel mensenrechtenorganisaties als journalisten ter plekke (mits niet gearresteerd en vastgezet) wijzen op de slechts minimale en ‘papieren’ verbeteringen, zo niet verslechteringen van arbeidsomstandigheden. Er zijn eveneens vele getuigenissen van arbeiders zelf, opgetekend en in beeld vastgelegd, die aantonen dat de FIFA samenzweert met Qatar om de façade hoog te houden dat het allemaal crescendo gaat. De arrestatie van Abdullah Ibhaïs, ex-medewerker van het Supreme Comittee, verantwoordelijk voor de WK-accommodaties en infrastructuur, spreekt boekdelen wat dit betreft. Want Abdullah had het gewaagd kritiek te hebben op de gang van zaken. Bij de FIFA is het daarover oorverdovend stil tot dusver, ondanks fel aandringen van NGO’s.

Nu zijn het slechts Trouw en NRC, en in mindere mate het AD, die er nog achtergrondartikelen aan wijden. Mijn ‘eigen’ krant, de Volkskrant, blijft daarbij lelijk in gebreke, hoewel er onlangs een sportjournalist naar Qatar is gereisd voor de Arab Cup en om en passant de stand van zaken rondom het WK te checken.

Natuurlijk gaan de kranten hier zelf over, maar het is wel een teken aan de wand. Het kan toch onmogelijk worden ontkend dat de alarmerende berichten uit en over ((WK) Qatar hand over hand toenemen en dat nu ook in andere landen (Engeland!) de kritiek aanzwelt?!

En zo wordt dus alles in het werk gesteld om de (voetbal)wereld wijs te maken dat alles koek en ei is (of wordt) en stellen de voetbalbonden en spelers zich hiermee gerust, al is het maar omdat daardoor hun vorstelijke inkomsten van het WK gegarandeerd zijn. Je zou toch mogen verwachten dat onze doorgaans zo kritische (sport)pers daar bovenop zou zitten en dat kranten hun journalisten vaker op onderzoek uit zouden laten gaan om het nu al grootste sportschandaal ooit – en waarbij zó veel belangen en principiële zaken meespelen – kritisch te volgen. 

Het is nog steeds niet te laat. Ze hebben hier nog bijna een heel jaar de tijd voor. In de (onze) hoop dat alsnog recht geschiedt en dit beschamende WK Qatar ongedaan wordt gemaakt en verplaatst naar een meer geschikt oord en tijdstip. Waarvan akte.

Read Full Post »

Degenen die mij kennen, weten hoe fervent ik ben als voetballiefhebber. Hoogst zelden heb ik in mijn 70+-levensjaren een Oranje-interland of wat voor internationale Cup-wedstrijd dan ook van een Nederlandse club gemist, voor zover deze waar ook te aanschouwen was. Ja, ook wedstrijden in dubieuze landen, tegen foute clubs en tijdens omstreden toernooien, zoals het WK 1978 in Argentinië. Hoewel ik toen als 27-jarige erg gecharmeerd was van Bram en Freek, ook het album Bloed Aan De Paal meteen heb aangeschaft en zelfs het live-optreden van het duo destijds heb bijgewoond, keek ik naar alle wedstrijden. Mijn engagement moest het toen kennelijk nog afleggen tegen mijn voetbalpassie, maar ik denk toch vooral tegen de revanchegevoelens die ik koesterde ten opzichte van dat uiterst dramatische verlies van de WK-finale vier jaar daarvoor.

Naarmate ik ouder en wijzer werd, kreeg ik natuurlijk steeds meer door hoe opportunistischer, commerciëler, corrupter en megalomaner het voetbal almaar verwerd, maar dat leidde er lange tijd niet toe om me er, al dan niet selectief, van af te wenden. Totdat in 2010 het WK aan Qatar werd verpatst en gaandeweg onthutsend duidelijk werd hoe corrupt dit is toegewezen, wat voor een mensenrechten schendende, schijnheilige schurkenstaat Qatar is, en onder welke mensonterende condities als moderne slaven gedrilde arbeidsmigranten de WK-accommodaties moesten bouwen. Met duizenden dodelijke slachtoffers tot gevolg.

Over wat er met dit WK zou moeten gebeuren, heb ik uitentreuren bericht en zal inmiddels genoegzaam bekend zijn. Dit relaas gaat over de beslissing die ik geruime tijd geleden heb genomen om, mocht het onverhoopt daar toch worden gehouden, het WK Qatar helemaal te boycotten en ook om naar geen enkele kwalificatiewedstrijd te kijken. Geloof me, dat is een hard gelag. Want ik ben liefhebber, fanatiek en chauvinistisch genoeg om Oranje altijd en overal te willen zien spelen. Gedreven om niks te willen missen van de geniale ingevingen en briljante acties van de Messi’s, de De Bruynes, Frenkies en Mbappé’s. Om aan den lijve de spanning te ervaren van het al dan kwalificeren.

Maar wie A zegt.. En verdomme, ik wil ook echt niks met deze dieptreurige, moreel totaal onverantwoorde gang van zaken te maken hebben. Ik wil niet medeverantwoordelijk zijn door de kijkcijfers mee op te krikken, iets wat door de verantwoordelijken, sponsors en Qatar als bewijs wordt gezien en misbruikt ten faveure van hun vermeende gelijk. Zolang ik me dat maar voorhoud, moet het me lukken om in mijn principe te volharden. Menigeen twijfelt daaraan. En beweert dat het lippendienst is en dat ik – en anderen die aangeven niet te kijken – dat toch zullen doen als het erop aankomt. Nu kan ik natuurlijk niet voor anderen instaan. En ik denk ook dat niet iedereen zich aan zijn woord zal houden of er dusdanig weinig mee heeft zodat het geen opgave is om niet te kijken. Dan nog is het op zijn minst opmerkelijk dat zovelen laten weten tegen het WK in Qatar te zijn.

Dat het consequent zijn en volhouden van je principes zelfs in de beste families een lastig gegeven is, moge duidelijk zijn. Sorry dat ik het toch weer even over hem ga hebben, maar wat betreft principes, normen en waarden kun je nu eenmaal onmogelijk om Louis van Gaal heen. Lange tijd bewonderde ik de man vanwege zijn niets en niemand ontziende consequentheid en openheid, ook al ontaardde dat soms in starheid en onbuigzaamheid. Maar hoe moeilijk ook de omstandigheden en hoe groot de weerstand, Louis bleef Louis. De ‘Cruijff-revolutie’ en zijn aanvaarde missie om Oranje naar Qatar te loodsen, laten zien dat Louis ook maar een – dus niet bepaald altijd principiële en totale – mens is. Gelukkig maar, zou je zeggen, ware het niet dat Louis dit, vanzelfsprekend, anders ziet. Hij noemt dit evolueren. Hoezo eufeMISme?! Maar het journaille weet het zeker: Van Gaal is de Redder des Vaderlands, zijn persconferences een orgastisch genoegen en ‘het volk houdt weer van Oranje’ (dixit Willem Vissers). Maar Willem, wie zijn dan ‘het volk’?

Laten wij, WK Qatar-tegenstanders, onszelf moed inspreken met de zekerheid dat we ons verzetten tegen een onweerlegbare – en saillant genoeg ook wereldwijd onderschreven – ongeëvenaarde wantoestand. Laat je niet ontmoedigen door whataboutisme, twijfels aan je integriteit of als je van zeuren en drammen wordt beticht.
Het vasthouden aan morele principes is nog altijd een nobel streven, ook in het voetbal.

Read Full Post »

Wat was het allemaal vermakelijk, de one-manshow van Louis III! Wat zijn we allemaal blij dat we verlost zijn van de vlakke, hakkelende Frank de Boer. Wat kunnen we ons verkneukelen over Louis’ kapittelen van anderen en wat hopen we dat ‘s mans toorn niet onszelf treft. Dus niet te kritisch, niet de discussie aangaan en gevoelige onderwerpen mijden als de pest.

Mijn Twitter-timeline stroomde vol met juichende commentaren over de glorieuze terugkeer van Louis d’Or. Dus ik ging er uitgesteld maar eens voor zitten om te kijken of er misschien toch een kamikaze-journalist was die de heikele WK Qatar-kwestie aan zou snijden. En jawel, er bleek toch één vermetele vragensteller te zijn, die volgens Louis herhaald – meer precies voor de derde keer – het had gewaagd een bondscoach hierop te bevragen. Om er meteen vangalistisch aan toe te voegen: ‘Denk jij dat ik het niet erg vind wat daar gebeurt?! Natuurlijk vind ik het erg, maar je moet hiervoor niet bij de bondscoach of bij de spelers zijn, maar bij de bonden! En (geparafraseerd), ik heb het natuurlijk nagevraagd bij de KNVB en die lopen zelfs voorop.’ Verder zal Van Gaal goed luisteren naar spelers die een statement willen maken en afhankelijk van de argumentatie en de instemming van de hele selectie zal hij dit al dan niet toestaan.

Tot zover de kwestie Qatar op deze persconferentie, over naar de andere, minder controversiële onderwerpen. Niemand die hem confronteerde met zijn duidelijke stellingname tegen dit WK in 2010. Niemand die hem vroeg of de zo hoog in zijn vaandel staande normen en waarden wel strookten met de gang van zaken in Qatar.

Het moge duidelijk zijn. Het verreweg grootste deel van de vaderlandse (sport)pers is blij met Van Gaal als bondscoach, vooral vanwege diens altijd spraakmakende publieke optreden. Maar tegelijkertijd is men ook zeer beducht voor zijn toorn en scherpe replieken en schuwt men daarom de noodzakelijke kritische benadering. En dat deze klus in technisch opzicht zelfverklaard niet ‘des Van Gaals’ is, nemen we op de koop toe. Want, eveneens zelfverklaard, ‘niemand anders zou dit kunnen’. En ook is Louis ‘blij dat het volk zich achter hem heeft geschaard’, als is niet duidelijk waarop hij dit baseert. Maar bedenk, Louis: een aanzienlijk deel van het volk heeft niks met voetbal en een ander substantieel volksdeel onder voetballiefhebbers zoals ondergetekende moet helemaal niets van jouw WK Qatar-missie hebben.

Er is dus geen enkele reden om zo hoog van de toren te blazen, behalve dat het kennelijk voor velen vermakelijk is. Maar valt dat allemaal niet in het niet bij de uiterst treurige constatering dat deze pedante persconferencier zich willens en wetens heeft verbonden aan een WK dat qua mistoestanden en verwerpelijkheid zijn weerga niet kent?

Read Full Post »

We zijn inmiddels met dit Twitteraccount en het comité Cancel WK Qatar alweer geruime tijd bezig om zoveel als mogelijk aandacht te krijgen en ophef te veroorzaken om ons doel te bereiken: het alsnog cancelen en verplaatsen van het WK naar een ander(e), wel geschikte locatie en tijdstip. Daarvoor hebben we nog zo’n anderhalf jaar de tijd. Dat wordt inderdaad krap en het had inderdaad al veel eerder moeten gebeuren, maar we geven de moed zeker niet op. Er hoeft maar één alarmerend bericht te komen, zoals dat van The Guardian over de ruim 6500 dodelijke slachtoffers, en de zaak kan zomaar een dusdanige schwung krijgen dat er wel móet worden ingegrepen.

Onze Twitteractie #nietbeschikbaar en #ikkijkniet, met een Oranje kaart voor de KNVB, rondom de eerste WK-kwalificatieronde van het Nederlands Elftal, was zonder meer een succes en zelfs enige tijd trending topic. Wij danken dan ook al onze volgers en sympathisanten voor het mede tot stand brengen van dit resultaat. Ook de petitie loopt goed en staat momenteel op zo’n 2650 ondertekeningen. Maar dat moeten er natuurlijk nog veel meer worden, dus, waarde medestanders, blijf je netwerk bestoken met het verzoek om te tekenen, te verspreiden en ons te gaan volgen. We hebben inmiddels een aantal prominente volgers, waarvan er een aantal met verve een ambassadeursrol voor onze missie vervullen.

Verder hebben we één Clubhouse-sessie achter de rug en beraden we ons op een volgende sessie met aansprekende namen en deelnemers uit en met diverse invalshoeken. Tips daarvoor zijn altijd welkom. De eerstkomende weken beraden we ons op meerdere acties en strategieën. Ook willen we meer gebruik gaan maken van aanbod en expertise van de vele sympathisanten en denken dan met name aan uitbreiding/intensivering van socialmediakanalen als Facebook en Instagram. Maar te denken valt eveneens aan internationale contacten, sponsoring, campagne, bedrijfsleven. Degenen die zich reeds hebben aangeboden, zullen hiervoor worden benaderd, maar je kunt je natuurlijk altijd alsnog aanmelden.

Wij zullen onze strategie de komende tijd vooral baseren op de invalshoek en het geluid vanuit onszelf, de voetballiefhebber/supporter. In binnen- en buitenland. Die zijn – uiteraard ver na de zeer te betreuren slachtoffers, nabestaanden, arbeiders en gediscrimineerden in Qatar – het meest de dupe van deze in alle opzichten verwerpelijke WK-toewijzing. De belangrijkste speler in het geheel – de consument, de kijker/toeschouwer, de contributiebetaler – komt in de discussie over de voors en tegens van een boycot nauwelijks tot niet aan bod. Dat geldt eveneens voor onze optie ‘cancelen en verplaatsen’: vrijwel niemand anders heeft het hierover. Te meer omdat wij zeker niet uitsluiten dat juist het weghalen van het WK uit Qatar het beste effect zal hebben op verbetering van de mensenrechten aldaar. Omdat het regime dan pas écht gaat beseffen dat ze er iets aan moeten gaan doen, om hun ambitie waar te maken: de grootste spotnatie worden. En om de gigantische investeringen terug te verdienen.

Maar ook uit sportief oogpunt is het onverteerbaar en onbestaanbaar dat een voetbalfeest, zoals een WK voetbal behoort te zijn, al bij voorbaat voor de voetballiefhebber in de kiem wordt gesmoord. Omdat hoe dan ook een WK in Qatar onmogelijk een feest kan zijn of worden, voor kijkers noch spelers. Ga maar eens juichen met in je achterhoofd het verdriet van de nabestaanden en het gekreun van de moderne slaven…

De kranten en overige media voeren de usual suspects op, vanuit de voor de hand liggende hoeken, daarmee suggererend dat aldaar de meest steekhoudende en zwaarwegende argumenten te halen zijn. En omdat het verondersteld meer lezers aantrekt. Bovendien blijkt uit alles dat diezelfde journalistieke wereld zich met het doorgaan van het WK in Qatar heeft verzoend. En wie iets als een voldongen feit beschouwt, heeft geen oog (meer) voor signalen en initiatieven die nog wel heil zien in andere opties. Waardoor we met onze visie vrijwel nergens een voet tussen de deur krijgen, voorzeker niet bij de landelijke kranten en andere podia. Saillant genoeg is daar in België meer aandacht voor. Vanuit de samenleving en media op kleinere schaal, ook buiten de voetbalwereld – van studenten journalistiek tot aan een radiozender voor jongeren – krijgen we daarentegen vele steunbetuigingen en verzoeken voor interviews. En ook vanuit het buitenland weet men ons te bereiken.

In het besef dat dit als een gefrustreerde klaagzang kan overkomen, hecht ik er toch aan om dit even te memoreren. Vooral ook omdat ik serieus meen dat de voetballiefhebber, de consument, in deze kwestie veel te weinig gehoord wordt en dat er veel te weinig met onze soort rekening wordt (is) gehouden. Toegegeven, de consument mag zich ook wel meer roeren en zijn of haar bond aanspreken. De vaststelling dat de (club)supporter weinig heeft met Oranje en een WK, is slechts een gedeeltelijke verklaring en is bovendien in moreel opzicht dubieus, omdat deze kwestie het club- en interlandvoetbal overstijgt. Deze kwestie raakt het voetbal in de ziel, in het hart.

Let wel, wij gaan zeker niet bij de pakken neerzitten, en rekenen en vertrouwen erop dat jullie dat ook niet doen. Blijf ons op de voet volgen en onze boodschap uitdragen. Probeer ook je club en mede-supporters ervoor te porren om actie te voeren en de KNVB blijvend te bestoken met het protestgeluid van de voetballiefhebber wiens geliefde sport wordt bezoedeld en verkwanseld door een corrupt toegewezen WK in een land dat op grote schaal mensenrechten schendt. #CANCELANDREMOVEWCQATAR

Read Full Post »

Dear critical, politically and socially engaged football fans around the world,

My name is Hein Meurs and I come from the Netherlands. I have been campaigning for some time via social media and publications to make sure the Qatar 2022 World Cup is not held there. I have also made many pleas for this in the Dutch newspapers and on the news radio and I have especially called on (sports) journalists to make a plea for this. However, I think that the greatest chance of achieving this lies in having a world-famous (ex-) football player or football coach speak out against this World Cup. And if major sponsors stay away from Qatar. Given the current political and social climate, with a focus on racism and human rights, the chances of success here seem realistic, if it is constantly pointed out and published. This may no longer be possible for the Qatar World Cup, but we can prevent a repeat of this great injustice and scandal in the future.

But you, football fans/supporters, can also make your voice heard and, through your club, insist on the KNVB – or your own association – that a motion to boycott the Qatar World Cup is put to a vote. In Norway, in particular, advanced initiatives have already been taken in this area.

Some time ago we set up the Cancel World Cup Qatar 2022 committee to be able to campaign even broader and more targeted. This committee consists of sports historian Jurryt van de Vooren, ex-soccer blogger Teun Meurs and the present writer, football fanatic and descriptor Hein Meurs.

Would you like to help us with that, please fill out this form.


You can also read our plans and strategy on our website, as well as sign our petition. Even better is if you also recommend and distribute it within your network. This petition, together with those of Freek de Jonge, Tim Blank, Matthijs de Jong and the football magazine <em>Panenka </em>, has now been presented to the KNVB. All in all, it garnered 20,000 signatures. But still signing certainly contributes to more pressure and attention for the situation.


We as football fans are emphatically not out to withhold a World Cup from football players and football supporters. We strive for the World Cup to be moved after all and nobody has to miss anything. If the Netherlands and the KNVB boycott the Qatar World Cup, this will be followed internationally and relocation can still be realised. We also make an urgent appeal to Dutch companies that trade in and with Qatar, and to major sponsors such as Coca Cola, Budweiser, Hyundai and Visa. Make a statement, stop funding and facilitating an event which, according to The Guardian, has already claimed more than 6,500 deaths, even as Qatar continues to dispute this number, and refuses to disclose about the causes of death and numbers.

Surely no company wants to be jointly responsible for that?! All over the world there are blogs, Facebook pages and Twitter accounts calling for action against this World Cup and petitions to be signed. All well-intentioned initiatives, but each less efficient and effective. Our call is therefore to join forces internationally to form a large, massive movement that can actually exert influence. With a much larger reach, so also much more chance of a big, well-known football name that will speak out. And that sponsors will change their mind and withdraw.

In the meantime we are also working on a book, Nooit Meer Qatar (No More Qatar), which can already be ordered. The plan is to present and release this on May 30. We also have a pleasant, but for for the Qatar World Cup unpleasant, surprise in store on this day. More information about this will follow. Obviously we realize that moving this World Cup after all is an almost unfeasible thing. But we look further. So that this can never happen again. Hence also ‘Never More Qatar’. Through this message and this call we hope for a much wider reach and worldwide cooperation, but also for useful tips, addresses, contacts and proposals to achieve this. Thank you in advance!

Hein Meurs


Mijn naam is Hein Meurs en ik kom uit Nederland. Ik voer al een tijdje campagne via sociale media en publicaties om ervoor te zorgen dat het WK Qatar 2022 daar niet wordt gehouden. Ik heb hiervoor ook menig pleidooi gehouden in de Nederlandse kranten en op de nieuwsradio en heb vooral (sport)journalisten opgeroepen om hier een pleidooi voor te houden. Toch denk ik dat de grootste kans om dit te bereiken erin is gelegen dat een wereldberoemde (ex-)voetballer of voetbalcoach die zich uitspreekt tegen dit WK. En als grote sponsors uit Qatar wegblijven. Gezien het huidige politieke en sociale klimaat, met een focus op racisme en mensenrechten, lijkt de kans op succes hierin realistisch, mits er constant op gewezen en over gepubliceerd wordt. Wellicht lukt dit niet meer voor het WK Qatar, maar kunnen we in de toekomst een herhaling van dit grote onrecht en schandaal voorkomen.

Maar ook jullie, voetballiefhebbers/supporters, kunnen je stem laten horen en er, via je club, bij de KNVB – of jouw eigen bond – op aandringen dat een motie om het WK Qatar te boycotten in stemming wordt gebracht. Met name in Noorwegen zijn op dat gebied al vergevorderde initiatieven genomen.

Alweer enige tijd geleden hebben we het comité Cancel WK Qatar 2022 opgericht om nóg breder en doelgerichter campagne te kunnen voeren. Dit comité bestaat uit sporthistoricus Jurryt van de Vooren, ex-voetbalblogger Teun Meurs en schrijver dezes, voetbalfanaat en -beschrijver Hein Meurs.

Wilt u ons daarbij helpen, vul dan dit formulier in.


Je kunt ook op onze website onze plannen en strategie lezen en bovendien nog onze petitie tekenen. Nóg mooier is als je hem ook binnen je netwerk gaat aanbevelen en verspreiden. Deze petitie is inmiddels, tezamen met die van Freek de Jonge, Tim Blank, Matthijs de Jong en het voetbalblad Panenka aan de KNVB worden aangeboden. Het leverde alles bijeen 20.000 handtekeningen op. Maar alsnog tekenen draagt zeker bij tot meer druk op en aandacht voor de situatie.


Wij als voetballiefhebbers zijn er nadrukkelijk niet op uit om voetballers en voetbalsupporters een WK te onthouden. Wij streven ernaar dat het WK alsnog wordt verplaatst en niemand iets hoeft te missen. Als Nederland en de KNVB het WK Qatar boycotten, zal dat internationaal navolging krijgen en kan verplaatsing alsnog gerealiseerd worden. Tevens doen wij een klemmend beroep op Nederlandse bedrijven die handel drijven in en met Qatar, en op de grote sponsors als Coca Cola, Budweiser, Hyundai en Visa. Maak een statement, stop met het financieren en faciliteren van een evenement dat volgens The Guardian nu al meer dan 6500 dodelijke slachtoffers zou hebben geëist, ook al blijft Qatar dit aantal betwisten, en weigert het openheid van zaken te geven over de doodsoorzaken en aantallen.

Daar wil toch geen bedrijf medeverantwoordelijk voor zijn?! Over de hele wereld zijn er blogs, Facebookpagina’s en Twitteraccounts waarin wordt opgeroepen tot actie tegen dit WK en zijn er petities die kunnen worden ondertekend. Allemaal goedbedoelde initiatieven, maar ieder voor zich minder efficiënt en effectief. Onze oproep is dan ook om internationaal de krachten te bundelen en daarmee een grote, massale beweging te vormen die daadwerkelijk invloed kan uitoefenen. Met een veel groter bereik, dus ook veel meer kans op een grote, bekende voetbalnaam, die zich uit gaat spreken. En dat sponsors zich gaan bedenken en zich terug gaan trekken.

Ondertussen zijn we ook bezig met een boek, Nooit Meer Qatar, dat nu reeds te bestellen is. Het plan is om dit op 30 mei a.s. te presenteren en uit te brengen. Ook hebben wij op deze dag nog een aangename, maar voor het WK Qatar onaangename, verrassing in petto. Nader bericht hierover volgt.

Uiteraard beseffen wij dat een alsnog verplaatsing van dit WK een schier onhaalbare zaak is. Maar wij kijken verder. Opdat dit nooit meer kan en mag gebeuren. Vandaar ook ‘Nooit Meer Qatar’.

Middels dit bericht en deze oproep hopen wij op een veel groter bereik en wereldwijde samenwerking, maar ook op handige tips, adressen, contacten en voorstellen om dit te bereiken. Bij voorbaat dank!

Hein Meurs


Read Full Post »


Onlangs organiseerde de KNVB een symposium over mensenrechten en sport, met betrekking tot het WK Qatar 2022. Werd dit vooraf al niet aan de grote klok gehangen, de aandacht hiervoor tijdens en na afloop was helemaal nihil. Hoeveel personen het symposium online hebben bijgewoond, is mij ook niet bekend. Nergens ben ik een verslag, laat staan een tv-item erover tegengekomen. Hoogstwaarschijnlijk ben ik de enige die er een aantal tweets aan heeft gewijd op @CancelQatar2022. Ook daarop waren de reacties minimaal en alleen sporthistoricus Jurryt van de Vooren reageerde er desgevraagd uitgebreid op. 

Waardoor vallen deze publiciteitsstilte en geringe animo te verklaren? Terwijl toch vrijwel iedereen vindt dat het WK in Qatar ongewenst is, tenminste dat het nooit aan Qatar had mogen worden toegewezen. Maar tussen dat laatste van mening zijn én het daadwerkelijk daaraan consequenties verbinden, zitten vele variaties. En, iets wat elk langer slepend onrecht overkomt, de Qatar-moeheid is onverbiddelijk toegeslagen. Daar komt dan ook nog bij dat het ver van ons bed is, dus we er zelf geen last van hebben. 

Maar misschien wel het meest doorslaggevend voor het luwen der verontwaardiging is het feit dat het steeds dichterbij komt, dat ‘we’ ons kunnen kwalificeren en het voetbal niet willen missen. We kunnen het toch niet meer voorkomen en bovendien: nu de stadions af zijn, moet het ook maar doorgaan, want anders zijn al die doden en slavenarbeid vergeefs geweest. Dat die met bloed besmeurde stadions straks weer worden afgebroken en het  – dixit Willem Vissers van de Volkskrant – je geliefde maar zal zijn die hiervoor het leven heeft gelaten, nemen we dan maar even op de koop toe.


Afgezien van al die aanvankelijke ‘tegenstanders’ die niets meer dan selectief verontwaardigd voor de bühne waren, zijn er nu velen die struisvogelpolitiek bedrijven, vermoed ik. Die zich angstvallig gedeisd houden omdat ze iets gedogen en straks – om te beginnen met de kwalificatie – gaan bijwonen of bekijken, waarvan ze diep in hun hart beseffen dat het in alle opzichten fundamenteel fout is. Waarvoor ze zich schamen of zich in allerlei bochten wringen om het te rechtvaardigen. Dat varieert van het houden van symposia tot aan bovengenoemde drogredenen en intenties om tijdens het toernooi protestacties en ‘de vinger aan de mensenrechtenpols te houden’.  

Er werden tijdens het symposium vele, op zich prijzenswaardige initiatieven gepresenteerd en aangeprezen door vertegenwoordigers van de organisaties die hier bovenaan in het programma vermeld staan. Maar het is de omgekeerde weg. Dit had eerst moeten gebeuren, om daarna, bij goed gevolg, pas te beoordelen of Qatar een geschikte plek is voor een WK. Nu probeert men alsnog recht te praten wat hartstikke krom is. Daaronder valt ook – hoe urgent ook – de intentie om zich hard te maken voor een passage over mensenrechten met het oog op toekomstige toewijzingsprocedures. Allemaal mosterd na de maaltijd, met het WK Qatar als wansmakelijk hoofdgerecht. 

Het cancelen van die hap zou het enige aanvaardbare recept zijn geweest. Nu blijft hoogstwaarschijnlijk alleen nog een massale boycot over om de vieze smaak nog een beetje weg te spoelen. 

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: