Feeds:
Berichten
Reacties

Manus’ eerste lustrum

Ridder Manus IMG_8618

Manus Abel vijf jaar jong
Hij viert aldus zijn eerste lustrum
Als kleinkunstkind een reuzesprong
voor die kleine rooie bliksem

Hij is mijn favoriete kleinzoon
die lieve dekselse adonis
maar zit zo stevig op de troon
omdat-ie m’n enige kleinzoon is

De enige man in ons kleinkindland
en heeft het dus hard te verduren
Maar ’t lijkt alsof-ie ’t fijn vindt, want
’t is een charmeur(s), ook van nature

Wist hij zich eerst goed te verplaatsen
en verkleden in de meisjesrol
– de bal alleen maar terug te kaatsen –
thans is geen dino hem te dol

De Pokémons, dat zijn z’n vriendjes
Turtle Ninja is zijn held
Zijn dagelijkse dosis vitamientjes
waarop hij zeer wel is gesteld

Zijn fantasie is onbeperkt
van Rode Ridder tot Pikachu
Hij speelt gericht, nauwelijks opgemerkt
omringd door de hele ratjetoe

Op school moest Manus even wennen
maar ook daar vond hij zijn draai
Hij is niet van rakken en van rennen
Dat alléén vindt-ie maar saai

Hij houdt wel degelijk van ravotten
en heeft met judo zelfs een band
Er valt met Manus niet te spotten
al lijkt-ie toevallig daarin beland

Want reist het liefst toch in zijn hoofd
vertoevend in zíjn universum
In sprookjes waar hij zelf vast in gelooft
Verbeelding kent geen ultimatum

Het is, kortom, een héérlijk ventje
Een hartenbrekertje pur sang
Een onvervalst kleinkindtalentje
Mijn Manuslief, je leve lang!

image-05-02-17-at-09-21

Met Lin, mijn kloeke kleinkindkoningin
kan ik mee lezen en mee schrijven
Dat was al zo en zal zo blijven
Ze is niet voor niets mijn eersteLin

Ik moet er dus rekening mee houden
dat lieveLin dit mee kan lezen
Ze heeft dat lang en breed bewezen
met de lectuur die ze verstouwde

Maar opa toch! ‘Lectuur’?, ‘verstouwde’?
Wat heeft ons Linneke daaraan?
Kent ze daarvan wel het bestaan?
Dat is toch veel meer ‘van het oude’?

Och, dat mag misschien zo wezen
maar aldus leert ze wel veel meer
Wordt ze nieuwsgierig in de leer
Da’s het geheim ook van het lezen

Je hoeft niet alles te begrijpen
want je slaat het toch wel op
En je laat het langzaam rijpen
Het brein dat kent geen woordenstop

Mijn lieveLin, je wordt al zeven!
Je gaat, schreef ik eerder, veel te snel
Maar jij hebt mij de kans gegeven
opa te zijn, besef dat wel

Jij was mijn kleinkindproefkonijntje
al klinkt dat ietwat oneerbiedig
Opa Heins oefenterreintje
voor als je blij was of verdrietig

Mijn eerste “weg jij!” in de schommel
Mijn eerste “hoppa!” op de wip
Mijn eerste wel heel erg vroeg kleinkindgestommel
Mijn eerste moment van onbegrip

Voor jou zong ik mijn eerste liedje
Trok ik mijn eerste gekke bek
Las voor mijn eerste Hans en Grietje
Jij gaf mij ’t eerst kleinkindfeedback

Mijn allereerste kleinkindfoefjes
die probeerde ik uit op jou
Zodat ik mijn latere kleinkindboefjes
veel gemakkelijker paaien zou

Mijn debuut bij jou als ‘klapopa’
die helemaal niet klappen kon
Een rare rol die ik verzon
als je je eten niet voldoende op ha

Toen ik opa ging zien als een beroep
zat jij kwetsbaar op de eerste rij
en kreeg je ‘grapopa’ er gratis bij
Jij at mijn eerste ‘puddingpoep’

“Hé kleine meid op je kinderfiets”
Een van mijn lieveLinslofzangen
“Met je haar in de wind en de zon op je wangen”
“Rij je me zomaar voorbij, fiedewiedewiets”

Heel erg van harte, lieveLin
en mocht je deze lofzang lezen
Bedenk, jij stond aan het begin
van mijn zielsgelukkig opa-wezen

Een veelbewogen jaar

rkvvo-met-gerard

 

Voor wie zijn enkel had verstuikt
was het al ‘een veelbewogen jaar’
Zo vaak misplaatst, zo vaak misbruikt
Zo kennen we er, nog wel een paar

Maar deze aflopende jaargang
was voor zeker veelbewogen
Het boze kreeg alsmaar meer aanhang
Zo werd de rede, van weeromstuit, meer ingetogen

Nog nauwelijks spoor van de nuance
Die bleef althans onderbelicht
Geen aandacht meer voor de coulance
Alsof beschaving was gezwicht

Maar ‘goed’, dit is een globaal beeld
Noem het een generalisatie
Weliswaar op grote schaal gedeeld
Doch niettemin interpretatie

Maar door het veld kleiner te maken
Beperkt tot mijn intieme kring
Weet ik de snaar fijner te raken
en vergaar vast unaniem waardering

Want ook wij kenden lief en leed
Verdriet en vreugde in extremis
Dood als een dief die door de ziel sneed
Een onverwacht extreem gemis

Over extremiteit gesprokenimg_0602
De kiem van leven is geboorte
Ons vijfde kleinkind is ontloken
Emoties in allerlei soorten

Aan Minne, Manus, Lin en Liva
werd Izzie ‘naadloos’ toegevoegd
Van de vijf alweer de vierde diva
Dat heeft mij geenszins echt misnoegd

Zo wordt de een (voor het geluk) geboren
en slaat voor de ander het leven stuk
Heeft de een plotsklaps haar lief verloren
Is de ander dronken van geluk

Broer Gerard was net pas begonnen
aan zijn voorwaar kleinkinderschaar
Ook hij had kleinkindpoëzie verzonnen
Liedjes voor Pom op zijn gitaar

In zijn hoofd zong Pom, Pom, Pom
Hij dacht al vooruit aan Pim, Pim, Pim
Zag Pom zich al roeren op de trom
Net als Pim, zo lief en slim

Dat dit abrupt is afgesneden
is een ontzettend hard gelag
Over hem praten in tijd verleden
Een echo slechts van Gerards lach

Het leven is vaak onrechtvaardig
Terecht maakt dit je somtijds boos
Kunnen accepteren is bewonderenswaardig
maar dat men uitgerekend jou uitkoos?!

Ik koester daarom onze rijkdom
én Gerards nagedachtenis
Is hij in beeld, zeg ik: “Kijk Pom”
Waardoor het misschien te verzachten is

Laat ons komend jaar verstoken blijven
van zulk een onverdraaglijk leed
Dan kan ik hopelijk ongebroken schrijven
dat verdraagzaamheid er echt toe deed

<><><><><><><><><><><><><><><><><>

– Dit is de enige, teruggevonden, voetbalteamfoto waar broer Gerard en ik samen op staan. Ook dat ‘staan’ is frappant, omdat wij allebei, afzonderlijk, op vrijwel alle andere teamfoto’s gehurkt zitten. Het is alsof we destijds – RKVVO-selectie midden jaren zeventig – hebben voorvoeld dat, áls we dan samen poseren, we er ook voor moeten gaan stáán.
Jullie zien Gerard tweede van links en deze jongeman derde van rechts.

Van harte welkom lieve Izzie

izzie-vestjeimg_7051

Je bent alweer tien dagen oud
Toch hield ik je slechts even vast
Ik ben al wel met je vertrouwd
want word steevast op beeld vergast

Da’s conform de moderne tijd
maar vooral toch de omstandigheden
Wees gerust, mijn lieve meid
Jij hebt daar niet onder geleden

Jouw opatijd die komt nog wel
Dan laat ik je echt nooit meer los
De tijd dat ik je wiegen ga komt snel
Vooropgesteld, ik win de toss

Want ze staan nu al te dringen
Ze vragen nu al om je hand
en willen naar je gunsten dingen
Blijf daar maar eens tegen bestand

Dit is dus nog maar een prelude
op wat er allemaal komen gaat
Straks komt de echte amplitude
Zodat men zeggen zal “Hij staat!”

Dat is dan voor een goed verstaander
Voor jou komt dit nog veel te vroeg
Maar je hebt nog heel wat voor de boeg
En opa, ach, wordt steeds verwaander

De overtreffende trap

image-15-09-16-at-15-43

Hier zijn we dus nog met z’n tienen
Net één tekort voor ’n voetbalteam
De elfde zit zich aan te dienen
Al ver voorbij de eerste kiem

Wat heet, het rammelt aan de poort
Het wil ras moeders buik ontvlieden
Wil als het ware overboord
En dat kan elk moment geschieden

Dan wordt het een nóg mooier plaatje
Voor zover althans dat dit nog kan
De cover van een hoeksteenblaadje
Dit is toch wel een heel mooi span!

Een prachtig elftal komt eraan
Ik zeg het, zonder enige reserve
Dan zullen we weer op deze trap staan
Hopelijk zal niets dit perspectief bederven

Minne bijna 1 IMG_6219

Ook jij moest toch op nul beginnen
al had je dan je naam niet mee
Je leven aanvangen als Minne
dan tel je niet meteen voor twee

Maar nu ben je volop in tel
Want prijkt ook op het scorebord
Één, het lijkt ’n bagatel
doch niet als je geboren wordt

Nog langer dan men jou verwachtte
duurde het, voordat je pas verjaarde
’n jaar lang moest je ernaar smachten
totdat de telling jou aanvaardde

Ik weet het wel, mijn lieve Minne
Het duurt even voor je dit snapt
Een wereld valt er nog te winnen
voor wie net door het leven stapt

Toch duurt het echt niet meer zo lang
of Lin kan jou precies vertellen
van verafopa’s rijmpjesdwang
Kan ze de versjes voor je spellen

Je bent vandaag dus één geworden
Jouw eenwording met het bestaan
Je overwon je eerste horde
Die hatelijke nul vergaan

Je lacht lieflijk het leven toe
en ook des nachts kwam je tot leven
Dat was somtijds een heel gedoe
De borsten moesten alles geven

Maar nu, ‘bevrijd’ van moedermelk
komt alles veel meer in balans
Je drinkt nu uit een voederkelk
en eet je nagenoeg ongans

Je staat nog onderaan de ladder
maar kijkt nu al constant omhoog
Onder het gras zit nog geen adder
Je vliegt nog naar de regenboog

Nog niet zo rood als rooie Manus
of net zo slim als lieveLin
Maar komischer dan Belg Urbanus
en schattiger dan Rin Tin Tin

Lang zul je leven, mooie Minne
Je geeft ons nu al veel geluk
We zien je van verrukking spinnen
Je bent een schatje uit één stuk

Liva zonnebril IMG_6116

De derde van de vier wordt twee
maar is niet voor één gat te vangen
Liva, die kloeke coryfee
doet je steeds naar meer verlangen

Ze is expressief en inventief
Ja zeker, een gehaaide tante
Een astrante, maar charmante
ontzettend lieve hartendief

Met ook nog eens een goede smaak
gezien haar voorliefde voor opa’s
Toch ziet Marie het al als haar taak
zich ook te bekommeren om de oma’s

En verdeelt dus genereus haar aandacht
over al het grut van grootouders
Het lijkt voor haar welhaast een ambacht
Een Liva-last op tengere schouders

Toch wordt ook Liva overdonderd
door de verjaardag-overkill
Ze blikt beduusd alsook verwonderd
En is zowaar een beetje stil

Een onbekende gast maakt haar wat schuchter
Ja zeg, kom op, ze is net twee!
Blijf alsjeblieft een beetje nuchter
Voor opa Heííín valt dat niet mee

Alras neemt diva het weer over
Speelt met verve ’t middelpunt
Met ons in de rol van uitslover
om wie ze het liefst haar aandacht gunt

De onbekende gast wordt meegenomen
naar haar lievelingscadeau
Het kookfornuisje van haar dromen
Ze kookt, serveert, cuisine nouveau

Ik kan je eindeloos bezingen
Mijn groeibriljant Liva Marie
Maar ik moet me toch bedwingen
Anders wordt het echt een litanie

Maar ik krijg, hoop ik, nog volop tijd
om alle lof je toe te zwaaien
en jij om volledig mij te paaien
Van ganser harte, lieve meid

%d bloggers liken dit: