Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘sonnet’

Liva Marie

Afbeelding 12

Je móet haar zien, Liva Marie
Je kunt je oeverloos aan haar laven
Ze dwingt je, milde tirannie
Tot totale overgave

Haar baby-brabbel-litanie
Dat verbaasde-blikken-arsenaal
De lieve-lach-Liva-Marie
Ze beheerst het allemaal

Ik neem haar innig in mijn armen
En ben volledig in haar ban
Ook al kent ze geen erbarmen

Geen tijd, geen strategie, geen plan
Je móet wel vallen voor haar charme
Ze is mijn tedere tiran

 

 

Read Full Post »

Noot vooraf Mazuro: Onderstaand gedicht is mij toegestuurd door zus Dineke in een reactie op mijn sonnet Een klip en klinkklare kleindochter. Fraai genoeg om speciaal onder uw aandacht te brengen. Al is het maar om te laten zien dat het helemaal rijmt zonder het te laten rijmen. Met dank aan Dineke en natuurlijk vooral aan Jos Versteegen.

Tramlijn begeerte

Lijn 2. Ik zie de jongen gaan,
hij skeelert door een najaarsdag.
de straat vol blad en kleine meisjes.
De zon lift mee op stekelhaar.

Zijn rugzak is een kunststof wasbeer
die angstig aan zijn schouders kleeft.
Zakmes en sleutels, aan een ring,
slaan ritmisch op zijn korte broek.

Met zwier schaatst hij de tram voorbij,
zijn benen, lang en glinsterend,
zo vreemd en zeldzaam in november.

Lijn 2 scheert langs de jongen, stopt.
Daar is de jongen weer, passeert.
Hij heeft mij zesmaal niet gezien.

Read Full Post »


We turven anderhalf jaar oud en hoog
Ze loopt, ze leert, ze praat, nou ja..
Ze houdt een goed-verstaander-kunst-betoog
En er ontstaat een dialoog zodra

Haar volle aandacht wordt gevangen
En ze de ernst ziet van de zaak
Zich geheel bewust is van haar taak
Als zou haar leventje ervan afhangen

Met haar tongetje schielijk uit haar mondje
Voorziet ze zichzelf van commentaar
In haar kleine brein rijdt ze een rondje

Voor mij als tekstenrammelaar
Is klip en klinkklaar als een klontje
Met hart en ziel aanbid ik haar!

Read Full Post »

AFSCHEID AD HENDRIKS


Levenswerk

Nog eenmaal blikte hij naar buiten
Zittend aan een leeg bureau
Een zonnestraal viel door de ruiten
Als een vervroegd afscheidscadeau

Nog eenmaal vorste hij de muren
Vol met tekens aan de wand
Uren kon hij ernaar turen
Bewoners reikten hem de hand

In dubbel opzicht ook geboeid
Heeft hij er alles aan gegeven
Op dezelfde prima leest geschoeid

Was dit zijn werk, dit was zijn leven
Van lieverlee ermee vergroeid
Immer aan hem blijven kleven

Read Full Post »

Vandaag precies een jaar geleden
Overleed een beste vriend
Aan kanker, niemand, niets ontziend
Veel te jong, te vroeg vergleden

Deels op instinct, deels clichématig
Zoek je een doe- en denkpatroon
Je weet niet hoe, de juiste toon
Traan weggepinkt, was ik nalatig?

Het overleven gaat straf door
Hoe voelt een beste-vriend-gemis?
Is daar ook een maatstaf voor?

Maar waar het ook op wachten is
Ik koester zijn stem die ik veraf hoor
Ter Gerards nagedachtenis

Read Full Post »

PLOTSKLAPS BEN JE GROOTVADER
JE KRIJGT HET IN DE SCHOOT GEWORPEN
OM METEEN JE AANDACHT OP TE SLORPEN
TERSTOND STAAT JE HET KLEINOOD NADER

TOEKOMST MIXT MET HET VERLEDEN
VROEGER PAART AAN  MOMENTEEL
HET LEVEN WORDT FUNDAMENTEEL
ZICH SPITSEND LOUTER OP HET HEDEN

TROTS VERMENGT ZICH MET BEDUCHTHEID
GELUK VORMT JE ACHILLESPEES
WANT WIE WEET WORD JE WEL BERUCHT, MEID!

MAAR ZOLANG IK NOG VERHAALTJES VOORLEES
EN JIJ TOT LUISTEREN BLIJFT BEREID
LEEFT OPA MEER MET HOOP DAN VREES

Read Full Post »

Lieve lezers en lezeressen,

Niet alleen dank voor de mooie reacties – waaronder ik ook schaar dewelke afkomstig waren van degenen die lieten weten er geen snars van te hebben begrepen – maar tevens voor de discretie van hen die mij bewust niet hebben gewezen op mijn onterechte aanhef  ‘sonnet’. Ik kwam letterlijk woorden tekort, iets wat inderdaad een zeldzaamheid is…, voor een echt sonnet. Ik werd daar uiteraard wel op gecorrigeerd door wie anders dan de schoolmeester in onze familie, al gebiedt de waarheid me te melden dat ook  hij daarbij enige discretie aan de dag legde. Waarvan akte.

Voor een onvervalst sonnet, ontbreekt het nog aan één couplet
Met een afwijkend refrein, het moeten veertien regels zijn
Dus blijf voorlopig aan de lijn, ook al wordt het geen festijn
Zodra me niets daarin belet, wordt het in mekaar gezet

 

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: