Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Primeurs’

Afbeelding

Het is haar eerste levensjaar
Ze rijgt de jaartjes nu aaneen
Niet langer meer is ze ontelbaar
Liva Marie wordt alweer één

Het vinden van superlatieven
is eigenlijk een peulenschil
Naar hartenlust en naar believen
voor wie met woordjes speulen wil

Ze trekt al haar registers open
als Liva lacht haar lieve lach
Zie Liva in haar wagen lopen
en je weet wat ze zoal vermag

Boos, verwonderd, nors en lief
Koket, verrukt, dwars en timide
In alles uiterst expressief
Breekbaar evenals solide

Wat opvalt is haar vrolijkheid
Natuurlijk kent ze ook haar nukken
Maar Liva is een blije meid
Ze weet je aldoor te verrukken

Zo jong dus al een echte diva
Die verleidt en je bespeelt
Een dondersteen, die lieve Liva
Die onweerstaanbaar harten steelt

Met ook nog ongekende gaven
Een dreumes die welhaast nooit knoeit
Die zich overal aan kan laven
Maar nimmer met haar eten stoeit

Een schier perfecte eettechniek
Haar tongetje wist alle sporen
Ze spot met elke statistiek
Ze lijkt als consument geboren

Oneerbiedig gesproken nummer drie
in opa’s kleinkindarsenaal
Maar hartendief Liva Marie
is me net zo dierbaar en speciaal

Lang zal lieve Liva leven
Maar zeker geldt dat ook voor mij
Want het is mijn vurig streven
dat ik nog lang mag toeven aan haar zij

Dat ze mij schenkt haar gulle lach
en me inpalmt met haar charme
Vertedert, ontroert met haar gedrag
Ik haar mag troosten in mijn armen

Read Full Post »

Afbeelding

Hoewel jij toch de jongste bent,
met alle recht op ongeduld.
Zijn het jouw ouders die fervent
mij beladen met een schuld.

Want niet alleen jij, mooie meid –
ook een precedent was er geschapen.
Een, zogezegd, verantwoordelijkheid.
Meer dan me aan jou vergapen.

Jij wacht je lofzang rustig af.
In het besef van tijd van leven.
Voor jouw ouders dus een straf.
Want een gedicht, dat stond geschreven.

Maar toch, hier ben ik dan, mijn lieve Liva.
Mijn eerste eerbetoon aan jou.
Jij bent – je verwacht het niet.. – een echte diva.
Een prelude op een mooie vrouw.

Wie de mooiste moederschoot ontvliedt,
is natuurlijk moeders mooiste.
Omdat je ook al de primeur(s) geniet,
maar duidelijk niet die van de rooiste.

Want die is van je neefje Manus.
Jou zien we nu nog donker in.
Maar als straks het zuigen jou vergaan is,
ben je misschien wel blond als Lin.

Je bent en houdt eenieder bezig
en laat ze horen dat je er bent.
Nadrukkelijk ben je aanwezig
en regelt dat je wordt verwend.

Je bent eigenlijk al grootgebracht.
Zowat de lengte van een tweeling.
Je was dus letterlijk langverwacht.
Ja, opa houdt van woordspeling.

Nu dus al een grote meid.
Meer belangrijk, echt een wonder
van onschuld en levendigheid;
kostbaar, delicaat, bijzonder.

De foto etaleert jouw charme.
Jouw broze, maar intense kracht.
Niets kan verafopa zó verwarmen
dan wanneer lieve Liva lacht.

 

Read Full Post »

Hoe ik lieve Lins verjaardag vier

AfbeeldingAfbeelding

Vandaag ben je jarig, mijn lieveLin
Het is al voor de vierde keer
dat ik voor jou een liedje zing
en volgend jaar doe ik het weer

Dit is voor jou verjaardag vier
Zo vaak al vier ik jouw verjaardag
Maar jij bent daar en ik ben hier
Ik hoop dat ik een stukje taart mag

Dat mag niet, gekke opa Hein!
Jij hebt al heel veel taart gesnoept!
O ja, en ik kreeg net als Lin een beetje buikpijn
En heb de taart als pudding uitgepoept

Nou lieve schat, nog veel plezier
En een dikke knuffel van opa Hein
Geniet van jouw verjaardag vier
Met Manus, pappa Teun en mamma Willemijn

418_418_cards-jarig-4--jaar

Read Full Post »

photo-3

Van oud naar nieuw, zo onnatuurlijk
Tegen de loop des levens in
Het is letterlijk en figuurlijk
Een eind en tevens een begin

Bij deze wisseling van het jaar
Werd die paradox echt manifest
Want met een heus kleinkinderpaar
Ondergingen we de ultieme test

Hoe lang was het wel niet geleden
Met piepklein grut over de drempel
Het leek een mijlenver verleden
Tot het weer heden werd warempel

Lin eigenwijs, voelt zich al oud
Een vraag leidt tot een interview
Terwijl Manusje van alles brouwt
Voor hem is al het oude nieuw

Lin kan goed zichzelf vermaken
Kletst en schetst in geur en kleur
Maar Manus’ bezigheden staken
Als wij ons wagen richting deur

Alleen kan hij het nog niet rooien
Terwijl hij wel op eigen benen staat
Hij weet nog niet zich te verstrooien
Noch houdt zichzelf al aan de praat

Dus doet hij almaar een appél
Aan arme opama’s attentie
Manus’ wens is ons bevel
Hij kent geen enkele clementie

En mijn liefste lieveLin?
Die speelt haar hele repertoire
Komt ’s morgens vroeg tussen ons in
En neemt het woord in druk gebaar

Voor ons meteen een hoogtepunt
Met de dag nog voor de boeg
Wordt ons haar puurste vorm gegund
Ze piekt dus zogezegd te vroeg

Och, het was een waar genoegen
‘Door doen’ met dat kleine grut
De halve nacht met Manus zwoegen
En ’s morgens vroeg pas ingedut

Gewoon dus net weer zoals toen
Met alleen een klein verschil
Je kunt hetzelfde willen doen
Maar de tijd die staat niet stil

Edoch, het was fenomenaal
Een prachtige aanvang van het jaar
Diep ontroerend en speciaal
Met dank aan ons kleinkinderpaar

 

Read Full Post »

MANUS MEURS MAAKT METERS

Afbeelding 4

Te pas, maar o zo vaak te onpas
Rept men over stappen maken
Niet op paden, straat of gras
Van lopen is totaal geen sprake

Modermistisch slap geleuter
Klakkeloos gepapegaaid
Stappen maken doet een peuter
Die dan terecht victorie kraait

Voor het betere stappen-makenwerk
In schoentjes met of zonder veters
Blote voetjes, paal noch perk
Mooie Manus Meurs maakt meters!

Hij hoeft geen doelen te bereiken
Heeft ook lak aan stap voor stap
Ternauwernood kan hij ontwijken
Een stap is nog geen wetenschap

Een nieuwe wereld wordt betreden
Die staat nu niet meer op zijn kop
Gekropen uit een vers verleden
De motoriek gaat op de schop

Hij vindt het prachtig, rooie Manus
Met die aan grijns grenzende grimas
En waan ik me even Nostradamus
Dan loopt ie straks flink uit de pas

Niet louter op gebaande paden
Maar ook de ongewisse weg
Weg en wijs, schande en schade
Spoor en bijster, heg noch steg

Misschien gaan we ooit samen stappen
Als opa tijd van leven heeft
Aan zijn magere ik weet te ontsnappen
En Manus ondersteuning geeft

Maar we lopen al te ver vooruit
We zetten veel te grote passen
Voor onze snel aangelopen roodhuid
Die steeds zichzelf weet te verrassen

Laat ‘m maar lekker stapjes maken
En rennen als een rooie rakker
Springen, schoppen, pootje haken
Manus Meurs, mijn mooie makker

Read Full Post »


Onlangs werd ze twee jaar oud
Haar leeftijd werd ineens verdubbeld
Zo te zien liet dit haar koud
Dan had ze wel wat meer gestrubbeld

Zittend op haar versierde stoeltje
Begon plotsklaps het feestgezang
Emoties tekenden haar smoeltje
Ze werd verrast, oogde ook bang

Het huilen nader dan het lachen
Misschien was het wel andersom
Toeters, bellen, slingers, vlaggen
Het sloeg bij Lin in als een bom

Het waren twee minieme kaarsjes
Die ze van zich af moest blazen
Een hele klus voor tweedejaarsjes
Maar ze nam ze toch te grazen

Toen kwam het keurkorps aan geschenken
Allemaal mooi dichtgeplakt
Men bedient Lin op haar wenken
En heeft weer stevig uitgepakt

Zo zoetjesaan is ze echt jarig
Al is het nog ’n beetje karig
Ze raakt gewend aan de bombarie
Op deze vijfde februari

En als we dan opnieuw gaan zingen
Straalt ze weer als nooit tevoren
Lijkt het tot haar door te dringen
Kan alle aandacht haar bekoren

Met een volle rugzak rijker
En staande in de etalage
Maar niet meer aldoor in de kijker
Neemt ze dit mee in haar bagage

Mijn LieveLin, lang zal je leven
Zonder veel angst, verdriet en pijn
Als opa je dat zou kunnen geven
Zal hij intens gelukkig zijn.

 

Read Full Post »


Mazuro schrijft in een grotendeels familieverband ook wekelijks voor het onvolprezen, door zoon Teun bedachte, voetbalblog Voetblah. Deze weekendpost wilde ik u niet onthouden, al is het maar vanwege het onderwerp waarmee we allemaal, hetzij direct, hetzij wat meer op afstand, worden geconfronteerd. En waaraan nooit aandacht genoeg kan worden geschonken.


Het is donderdagavond 24 november 2010 wanneer IJsselmeervogels-jeugdspeler Thomas van de Groep op 11-jarige leeftijd de wedstrijd van zijn leven speelt. En tevens zijn laatste. Want Thomas is ongeneeslijk ziek, kanker. Hij scoort een hattrick, mag dus de wedstrijdbal houden in de wetenschap dat hij daar niet of nauwelijks meer tegenaan zal trappen. Een schrijnend besef, een onvoorstelbaar leed, een ongelooflijk onrechtvaardig, zo niet misdadig feit. Zijn club IJsselmeervogels heeft er alles aan gedaan om het peilloze verdriet van Thomas‘ dierbaren rondom dit tragische noodlot, voor zover mogelijk, te verzachten. Bovenstaand filmpje is een van de vele tastbare bewijzen daarvan. Negenduizend toeschouwers, waaronder vele prominenten, bevolkten de rooie helft van De Westmaat. Net zoveel als er uit alle hoeken van het (buiten)land op de moeder aller amateurderby’s afkomen.

Op 28 december, dus ruim ’n maand later, overleed Thomas; elf jaar jong pas. Elf, wrang genoeg een symbolisch voetbalgetal. Ook de herdenkingsactiviteiten waren hartverwarmend. Vandaag vindt de Thomas van de Groep Memorial plaats. Het grote Feyenoord heeft zich bereid verklaard om op De Westmaat te spelen tegen het vlaggenschip van IJsselmeervogels ter nagedachtenis aan Thomas. De complete Rotterdamse selectie zal aanwezig zijn en naar verluidt zullen alle titularissen op het kunstgras verschijnen. Voorafgaand is er een G-team-duel o.l.v. niemand minder dan Willem van Hanegem. De recette zal geheel ten goede komen aan het project KanjerKetting van de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker (VOKK). De kaartverkoop verloopt goed, dus het ziet ernaar uit dat het een in alle opzichten gedenkwaardige manifestatie zal zijn. Nu al, amper ’n week oud, de Wedstrijd van het Jaar. Weg met al die opgefokte Clásico’s! Hoezo morgen blauw tegen rood in Manchester?!

Dit weekend horen we met ons allen stil te staan bij een jongen die gewoon nog lekker tegen een balletje aan had willen schoppen. Die ervan droomde ooit de grote jongens-derby te spelen. Of misschien wel in De Kuip, omdat we van de ArenA even niets willen weten. Een jongen die achter de meisjes, of de jongens, aan had willen zitten. Dit weekend gaan onze gedachten uit naar Thomas, naar al die andere kinderen die door deze vreselijke ziekte zijn getroffen en naar alle ouders, familie, dierbaren en betrokkenen. Die, onontkoombaar, met gemengde gevoelens op de tribune zullen zitten. Wij wensen hen alle sterkte toe bij het verwerken van deze gevoelens van onzekerheid, verdriet, vrees en gemis. In elk geval hebben ze er bij IJsselmeervogels en Feyenoord alles aan gedaan om Thomas een prachtig, memorial afscheid te geven en om zijn familie en naaste omgeving, plus de vele genodigde kanjers en hún families  een groot hart onder de ketting te steken. Wat ontzettend jammer toch dat Thomas er zelf niet bij kan zijn!

– De 1e afbeelding is afkomstig van www.rtvutrecht.nl
De 2e afbeelding komt van webwinkel.vokk.nl


Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: