Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘opagedicht’

Minne bijna 1 IMG_6219

Ook jij moest toch op nul beginnen
al had je dan je naam niet mee
Je leven aanvangen als Minne
dan tel je niet meteen voor twee

Maar nu ben je volop in tel
Want prijkt ook op het scorebord
Één, het lijkt ’n bagatel
doch niet als je geboren wordt

Nog langer dan men jou verwachtte
duurde het, voordat je pas verjaarde
’n jaar lang moest je ernaar smachten
totdat de telling jou aanvaardde

Ik weet het wel, mijn lieve Minne
Het duurt even voor je dit snapt
Een wereld valt er nog te winnen
voor wie net door het leven stapt

Toch duurt het echt niet meer zo lang
of Lin kan jou precies vertellen
van verafopa’s rijmpjesdwang
Kan ze de versjes voor je spellen

Je bent vandaag dus één geworden
Jouw eenwording met het bestaan
Je overwon je eerste horde
Die hatelijke nul vergaan

Je lacht lieflijk het leven toe
en ook des nachts kwam je tot leven
Dat was somtijds een heel gedoe
De borsten moesten alles geven

Maar nu, ‘bevrijd’ van moedermelk
komt alles veel meer in balans
Je drinkt nu uit een voederkelk
en eet je nagenoeg ongans

Je staat nog onderaan de ladder
maar kijkt nu al constant omhoog
Onder het gras zit nog geen adder
Je vliegt nog naar de regenboog

Nog niet zo rood als rooie Manus
of net zo slim als lieveLin
Maar komischer dan Belg Urbanus
en schattiger dan Rin Tin Tin

Lang zul je leven, mooie Minne
Je geeft ons nu al veel geluk
We zien je van verrukking spinnen
Je bent een schatje uit één stuk

Read Full Post »

IMG_5263

Mijn tweede kleinkind al van vier
Dat vierde Manuske voor twee
Hij danste, lachte, had plezier
Daardoor trok hij zijn gasten mee

Al is ie niet een van de grootsten
– en dus op kleine leest geschoeid –
hij is voorwaar een van de roodsten
die de crèche al zijn ontgroeid

Hij gaat al naar de grote school
Net als bollebooszusje Lin
Die daar figuurlijk groeit als kool
Lin zit er al een poosje in

Dus neemt nu Manus bij de hand
op zijn allereerste stapjes
Maar Lin zit aan de meidenkant
en zit nog vol met meidengrapjes

Manus dopt zijn eigen boontjes
Trekt zijn eigen stappenplan
Rode haren, rode koontjes
Zolang tot ie het snappen kan

Hij oogt fragiel, ietwat timide
Een zachte, rooie, mooie knul
Toch is het enigszins hybride
want Manus Abel is geen sul

Als het moet, weet hij van wanten
Ook af en toe als het niet moet
Een Manusje van alle kanten
Pittig en mild, bitter en zoet

Een lekker jong, een heerlijk ventje
Oma Wilma’s knuffelknul
Wordt het een bink of een studentje?
Heft hij het wijnglas of de bierpul?

Maar dat is allemaal voor later
Nu wordt zijn vierde jaar gevierd
Lang leve Manus woelwater
Die niet-gespierd toch welig tiert

Read Full Post »

IMG_5457

Wat gaat het hard met lieveLin
Een tempo nauwelijks bij te benen
Die dekselse actieveling
laat opa lopen op zijn tenen

Ze viert haar zesde levensjaar
na een jaartje vol gebeurtenissen
Bijna alles nieuw voor haar
en niets daarvan wilde ze missen

Je kunt met Lin lezen en schrijven
Taal is zeg maar echt haar ding
Vrijwel alles blijft beklijven
of ze geeft haar eigen lezing

Het is één grote levensles
Het leven synoniem aan leren
En ook al is ze net pas zes
toch lijkt ze nu reeds te studeren

Want waar ik zopas nog les aan Lin gaf
zijn de rollen nu al omgedraaid
Is ze me nu al vaak te slim af
Alsof het haar komt aangewaaid

Maar zoals dat gaat met slimme meisjes
– Akkoord, met opa’s ook wellicht –
ze zingen vaak hun eigen wijsjes
Dus wordt er ook niet snel gezwicht

LieveLin als bolleboos
in letterlijk én figuurlijk opzicht
Want is er iets bij Linneke loos
dan komt haar bolleboosgezicht

Ze heeft nu eenmaal iets met zinnen
Zowel van buiten als van binnen
Heeft ze die ergens op gezet
dan moet ze soms worden gereset

Maar ze is en blijft mijn lieveLin
Mijn prachtparmantige prinses
Mijn klassekleinkindeersteling
Opa’s oogappel van zes.

Read Full Post »

The Fab Four

Afbeelding

Mijn kleinkindschare groeit gestaag
Nu al een heus kleinkindkwartet
Een soort van kleinkindkabinet
Waar het toe leidt dat is de vraag

Moet dus mijn aandacht vierendelen
en soms de teugels laten vieren
Want tegelijk met vieren spelen
da’s straf voor deze stramme spieren

Maar deze opa is hardleers
Hij wil alle gaten dichten
Naar het plan verdeel en heers
schildert hij de vergezichten

Tot zover de zelfreflectie
Want Lin heeft daar geen boodschap aan
Nee, dat vindt Manus echt niet sexy
en zal Liva vast niet aanstaan

Dus schik ik het maar in der Minne
Zie ze eens zitten op een rij
Geschapen om het te verszinnen
Vier musketiers zo frank en vrij

Conform de bijnaam van The Beatles
The Fab Four, de Grote Vier
Een van mijn favoriete titels
is zonder meer toepasselijk hier

Want dit kwartet is fabelachtig
Een eenheid in verscheidenheid
Wat een rijkdom, allemachtig
te leven in kleinkindertijd!

Read Full Post »

Afbeelding

Met de komst van meisje Minne
Op aard en op de kaart gezet
Kan het kleinkindspel beginnen
met een koket kleinkindkwartet

Oudste zoon telt nu voor drie
met Minne, Manus, lieveLin
Het gevierde lid Liva Marie
valt daar keurig tussenin

Toen pa en ma voor Minne kozen
na een plus en minnespel
Hadden ze al uitgeplozen
dat Minne beter rijmt dan Isabel

Want moet je je per vers bezinnen
dan is een naam toch cruciaal
Wat dat betreft is voornaam Minne
voor een poëetopa ideaal

Daar is ze dan, Minne Mathilda
Voor geen kleinkindje vervaard
Het is, als ik zo bij haar stilsta
alsof zich ’n wonder openbaart

Op wie ze lijkt, is nog een kwestie
Haar ogen spreken nog maar weinig
Ze spot met iedere suggestie
en beantwoordt nog het meest aan ‘geinig’

Doch wieg ik haar neuriënd in mijn armen
wijl ik haar aai, haar minnestreel
Dan etaleert zij al haar charme
en zeggen toch haar zinnen veel

Ze heeft dus alles nog in petto
en dat geldt eveneens voor mij
Want al rijmend is het net zo
Je laat het hier voorlopig bij

Niet al je kruit meteen verschieten
Hou liever iets achter de hand
Verraad niet al je favorieten
Verbruik niet elke variant

We moeten, kortom, nog beginnen
aan ’n onontgonnen reservoir
Ik dicht je toe, mijn lieve Minne
met mijn royale rijmenrepertoire

Read Full Post »

Afbeelding

Het is haar eerste levensjaar
Ze rijgt de jaartjes nu aaneen
Niet langer meer is ze ontelbaar
Liva Marie wordt alweer één

Het vinden van superlatieven
is eigenlijk een peulenschil
Naar hartenlust en naar believen
voor wie met woordjes speulen wil

Ze trekt al haar registers open
als Liva lacht haar lieve lach
Zie Liva in haar wagen lopen
en je weet wat ze zoal vermag

Boos, verwonderd, nors en lief
Koket, verrukt, dwars en timide
In alles uiterst expressief
Breekbaar evenals solide

Wat opvalt is haar vrolijkheid
Natuurlijk kent ze ook haar nukken
Maar Liva is een blije meid
Ze weet je aldoor te verrukken

Zo jong dus al een echte diva
Die verleidt en je bespeelt
Een dondersteen, die lieve Liva
Die onweerstaanbaar harten steelt

Met ook nog ongekende gaven
Een dreumes die welhaast nooit knoeit
Die zich overal aan kan laven
Maar nimmer met haar eten stoeit

Een schier perfecte eettechniek
Haar tongetje wist alle sporen
Ze spot met elke statistiek
Ze lijkt als consument geboren

Oneerbiedig gesproken nummer drie
in opa’s kleinkindarsenaal
Maar hartendief Liva Marie
is me net zo dierbaar en speciaal

Lang zal lieve Liva leven
Maar zeker geldt dat ook voor mij
Want het is mijn vurig streven
dat ik nog lang mag toeven aan haar zij

Dat ze mij schenkt haar gulle lach
en me inpalmt met haar charme
Vertedert, ontroert met haar gedrag
Ik haar mag troosten in mijn armen

Read Full Post »

IMG_3311

Er was er weer eens eentje jarig
Dat kon je wel zien ja, dat was hij!
Een feestjurk, hakken en roodharig
Het leven als verkleedpartij

‘T is Manuske ten voeten uit
Het interesseert ‘m echt geen bal
dat eigenlijk het credo luidt:
een Meursman schopt en kopt vooral

Een wandelende garderobe
Geen uniform voetbaltenue
Manus’ rol op deze globe
is die van het individu

Hij trekt zich nergens iets van aan
Doorbreekt de vaste rolpatronen
Voor hem geen obligaat bestaan
met vaste kaders en sjablonen

Maar één ding staat voor mij al vast:
dat-ie het nog ver gaat schoppen
Met of zonder bal of last
Hij zal zijn eigen boontjes doppen

En ik zal zijn supporter zijn
Ongeacht wat-ie gaat doen
Al springt-ie op de sporterstrein
of waar dan ook schalt zijn klaroen

Het maakt geen bal uit, Manus Abel
Je bent me altijd even lief
Mijn regelrechte hartendief
Zo jong en nu al memorabel

Want je bent een heerlijk ventje
Mijn kleurrijk Manusje van alles
Een prachtig precieus presentje
Voor wie het leven één groot bal is

Een kleinzoon aldoor aan de rol
Die zwiert en zwaait al heen en weer
Die ieders hoofdje brengt op hol
Wat wil je eigenlijk nog meer?

<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

%d bloggers liken dit: