Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘opagedicht’

Izzie 1 jaar IMG_0935

Mijn jongste kleinkind is ze, zéker wel!
en heus, het is een echte meid
Toch heet ze Izzie, van Isabel
Een soort genderneutraliteit

Opa is helemaal weg, dat is-ie
van Izzie’s ogen, Izzie’s blik
Het is, haast letterlijk, supervisie
Eén grote kinderkijkerskick

Ogen die zoeken, dan weer stralen
Die staren in verwondering
Die ontwaren, dan weer dwalen
Alsof ze ’t niet eens zijn onderling

Soms staat de schrik ook in haar ogen
want alles is nog vreemd en nieuw
Of hebben haar ogen haar bedrogen
als in a room without a view

Natuurlijk staan er soms de tranen
duidelijk zichtbaar in haar ogen
Maar dat zijn geen oceanen
Ze weet haar traantjes snel te drogen

En dan breekt door die gulle lach
Die glans, die verleidelijke blikken
Een blik die ik nooit eerder zag
Die je onontkoombaar weet te strikken

Edoch, de eerlijkheid gebiedt
om hier ruiterlijk te zeggen
dat je die blik wel degelijk terugziet
bij moederlief, niet te weerleggen

Maar Izzie lief, het is geen straf
om op je mamma Suus te lijken
Wat heet! Van prachtige komaf
Pront en praal om mee te prijken

Heel erg van harte, lieve Izzie
En weet dat ik van je geniet
You make me dizzy miss Izzie
met al dat moois in het verschiet.

Read Full Post »

Minne 2 in tent IMG_0495

Als Minne lief het zou beseffen
dat ik haar niet had toegedicht
dan zou voorwaar haar toorn mij treffen
voor ’t kwaad dat ik heb aangericht

Want ja, het was mij echt ontschoten
– niet dat ze pas jarig was –
maar wel het pact dat ik had gesloten
om te lopen in verjaardag-pas

We hadden het samen al gevierd
met het hele gezin in Zoutelande
De beruchte trap was zelfs versierd
Die traditie zal niet gauw verzanden

Maar wat een meid, Minne Mathilda!
Klein maar dapper, ten voeten uit
Als ik bij alle kleinkids stilsta
dan springt ook Minne’s snoet eruit

Qua guitigheid en pure wilskracht
Qua pit en vastberadenheid
Ze is onweerstaanbaar als ze lacht
Een leertempo als van een klimgeit

Ze steekt veel op van Lin en Manus
die haar letterlijk op handen dragen
En Minne laat hen maar begaan dus
omdat ze haar ontwikkeling schragen

Want ze mag dan Minne heten
ze is voor zeker niet de minste
Ze laat het niet vanbinnen vreten
en is misschien straks wel de slimste

In elk geval telt ze voor twee
Wellicht zowat de mooiste leeftijd
Je telt als kind al volop mee
met lak aan codes en correctheid

Bewegend op ontdekkingsreis
ter lering, vermaak en ter verstrooiing
De taal als middel tot ontplooiing
Met schieten heb je altijd prijs

Lieve Minne, je bent geweldig
Uniek in opa’s kleinkidsschaar
Want elk superlatief is geldig
in woord, karakter en gebaar

Read Full Post »

Liva 3 CA2FA565-5471-46FA-AD0C-434D211A6E79

Er maandenlang naar uitgekeken
maar nu telt Liva echt voor drie
Haar spanning is nu wel geweken
waardoor ik louter lol voorzie

Of is zo’n feestje toch ’n opgaaf
met al die aandacht en cadeautjes?
Waarbij ik uiteraard ook opdraaf
Want je zit op en je geeft pootjes

Toch ’n kolfje naar de hand van Liva?
want aandacht is ze toch gewend?
Het rijmt toch niet voor niets op diva?
Haar fanschare groeit toch fervent?

Maar ook al treedt ze op met verve
en heeft ze absoluut talent –
wil ze die aandacht wel verwerven?
’t Is op zijn minst ambivalent

Gelukkig is ze ook verlegen
in al haar onbevangenheid
En stribbelt ze geregeld tegen
Mengt ze haar flair met schuchterheid

Ze is zo heerlijk expressief
zowel qua taal als non-verbaal
Assertief, maar ook heel lief
Dominant en toch sociaal

Mijn hart had ze allang gestolen
doch hieronder is zij onweerstaanbaar
Niet enkel koren op mijn molen
Want wie valt er nou niet voor haar?

Een aubade aan haar zusje Izzie
Zo ontroerend lief, ook in gebaar
Volkomen wars van showbizzie
Je houdt het nauwelijks droog, voorwaar

Lieve Liva, mooie Marie
Heel erg van harte gefeliciteerd
Voorlopig tel je dus voor drie
Jij bent alles wat mijn hart begeert

<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Read Full Post »

Ridder Manus IMG_8618

Manus Abel vijf jaar jong
Hij viert aldus zijn eerste lustrum
Als kleinkunstkind een reuzesprong
voor die kleine rooie bliksem

Hij is mijn favoriete kleinzoon
die lieve dekselse adonis
maar zit zo stevig op de troon
omdat-ie m’n enige kleinzoon is

De enige man in ons kleinkindland
en heeft het dus hard te verduren
Maar ’t lijkt alsof-ie ’t fijn vindt, want
’t is een charmeur(s), ook van nature

Wist hij zich eerst goed te verplaatsen
en verkleden in de meisjesrol
– de bal alleen maar terug te kaatsen –
thans is geen dino hem te dol

De Pokémons, dat zijn z’n vriendjes
Turtle Ninja is zijn held
Zijn dagelijkse dosis vitamientjes
waarop hij zeer wel is gesteld

Zijn fantasie is onbeperkt
van Rode Ridder tot Pikachu
Hij speelt gericht, nauwelijks opgemerkt
omringd door de hele ratjetoe

Op school moest Manus even wennen
maar ook daar vond hij zijn draai
Hij is niet van rakken en van rennen
Dat alléén vindt-ie maar saai

Hij houdt wel degelijk van ravotten
en heeft met judo zelfs een band
Er valt met Manus niet te spotten
al lijkt-ie toevallig daarin beland

Want reist het liefst toch in zijn hoofd
vertoevend in zíjn universum
In sprookjes waar hij zelf vast in gelooft
Verbeelding kent geen ultimatum

Het is, kortom, een héérlijk ventje
Een hartenbrekertje pur sang
Een onvervalst kleinkindtalentje
Mijn Manuslief, je leve lang!

Read Full Post »

Minne bijna 1 IMG_6219

Ook jij moest toch op nul beginnen
al had je dan je naam niet mee
Je leven aanvangen als Minne
dan tel je niet meteen voor twee

Maar nu ben je volop in tel
Want prijkt ook op het scorebord
Één, het lijkt ’n bagatel
doch niet als je geboren wordt

Nog langer dan men jou verwachtte
duurde het, voordat je pas verjaarde
’n jaar lang moest je ernaar smachten
totdat de telling jou aanvaardde

Ik weet het wel, mijn lieve Minne
Het duurt even voor je dit snapt
Een wereld valt er nog te winnen
voor wie net door het leven stapt

Toch duurt het echt niet meer zo lang
of Lin kan jou precies vertellen
van verafopa’s rijmpjesdwang
Kan ze de versjes voor je spellen

Je bent vandaag dus één geworden
Jouw eenwording met het bestaan
Je overwon je eerste horde
Die hatelijke nul vergaan

Je lacht lieflijk het leven toe
en ook des nachts kwam je tot leven
Dat was somtijds een heel gedoe
De borsten moesten alles geven

Maar nu, ‘bevrijd’ van moedermelk
komt alles veel meer in balans
Je drinkt nu uit een voederkelk
en eet je nagenoeg ongans

Je staat nog onderaan de ladder
maar kijkt nu al constant omhoog
Onder het gras zit nog geen adder
Je vliegt nog naar de regenboog

Nog niet zo rood als rooie Manus
of net zo slim als lieveLin
Maar komischer dan Belg Urbanus
en schattiger dan Rin Tin Tin

Lang zul je leven, mooie Minne
Je geeft ons nu al veel geluk
We zien je van verrukking spinnen
Je bent een schatje uit één stuk

Read Full Post »

IMG_5263

Mijn tweede kleinkind al van vier
Dat vierde Manuske voor twee
Hij danste, lachte, had plezier
Daardoor trok hij zijn gasten mee

Al is ie niet een van de grootsten
– en dus op kleine leest geschoeid –
hij is voorwaar een van de roodsten
die de crèche al zijn ontgroeid

Hij gaat al naar de grote school
Net als bollebooszusje Lin
Die daar figuurlijk groeit als kool
Lin zit er al een poosje in

Dus neemt nu Manus bij de hand
op zijn allereerste stapjes
Maar Lin zit aan de meidenkant
en zit nog vol met meidengrapjes

Manus dopt zijn eigen boontjes
Trekt zijn eigen stappenplan
Rode haren, rode koontjes
Zolang tot ie het snappen kan

Hij oogt fragiel, ietwat timide
Een zachte, rooie, mooie knul
Toch is het enigszins hybride
want Manus Abel is geen sul

Als het moet, weet hij van wanten
Ook af en toe als het niet moet
Een Manusje van alle kanten
Pittig en mild, bitter en zoet

Een lekker jong, een heerlijk ventje
Oma Wilma’s knuffelknul
Wordt het een bink of een studentje?
Heft hij het wijnglas of de bierpul?

Maar dat is allemaal voor later
Nu wordt zijn vierde jaar gevierd
Lang leve Manus woelwater
Die niet-gespierd toch welig tiert

Read Full Post »

IMG_5457

Wat gaat het hard met lieveLin
Een tempo nauwelijks bij te benen
Die dekselse actieveling
laat opa lopen op zijn tenen

Ze viert haar zesde levensjaar
na een jaartje vol gebeurtenissen
Bijna alles nieuw voor haar
en niets daarvan wilde ze missen

Je kunt met Lin lezen en schrijven
Taal is zeg maar echt haar ding
Vrijwel alles blijft beklijven
of ze geeft haar eigen lezing

Het is één grote levensles
Het leven synoniem aan leren
En ook al is ze net pas zes
toch lijkt ze nu reeds te studeren

Want waar ik zopas nog les aan Lin gaf
zijn de rollen nu al omgedraaid
Is ze me nu al vaak te slim af
Alsof het haar komt aangewaaid

Maar zoals dat gaat met slimme meisjes
– Akkoord, met opa’s ook wellicht –
ze zingen vaak hun eigen wijsjes
Dus wordt er ook niet snel gezwicht

LieveLin als bolleboos
in letterlijk én figuurlijk opzicht
Want is er iets bij Linneke loos
dan komt haar bolleboosgezicht

Ze heeft nu eenmaal iets met zinnen
Zowel van buiten als van binnen
Heeft ze die ergens op gezet
dan moet ze soms worden gereset

Maar ze is en blijft mijn lieveLin
Mijn prachtparmantige prinses
Mijn klassekleinkindeersteling
Opa’s oogappel van zes.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: