Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘na mij de zondvloed’

1251702935--file--A Jansen steur grootZelden heeft een affaire zó pijnlijk en meedogenloos het menselijk feilen blootgelegd als de zaak Jansen Steur. Iedereen, behalve hoogstwaarschijnlijk de man in kwestie zelf, is er wel van overtuigd dat de hoofdpersoon geschift, megalomaan, verslaafd, incompetent en wat zoal nog meer is. Dat hier wellicht een foute diagnose bij zit, soit. Koekje van eigen deeg, zullen we maar zeggen. Er blijft genoeg over om de man ontoerekeningsvatbaar te verklaren. Dus hoeven we het verder niet meer over ‘m te hebben. Kwaadwilligheid, incompetentie, instabiliteit, noem maar op: het is van alle tijden en gezindten. De crux is hoe de instanties, het systeem, de verantwoordelijken met zo’n pathologische delinquent en affaire omgaan.

Dat het in dit opzicht van het begin af aan schrikbarend fout is gegaan, mag inmiddels gevoeglijk worden aangenomen. De toenmalige Raad van Bestuur  (RvB) van Medisch Spectrum Twente (MST) waar Jansen Steur zijn kwalijke praktijken verrichtte, deed er alles aan om de zaak in de doofpot te stoppen. De toenmalige Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) faalde opzichtig en verzuimde om gedegen onderzoek te verrichten en passende maatregelen te nemen. Nota bene onder leiding van Herre Kingma, de latere en huidige voorzitter van de RvB van MST! Kingma, die in deze functie dan wel de zaak grondig liet onderzoeken – hoe kon hij ook nog anders? – maar wel weer heeft geadviseerd of toegestaan dat de huidige IGZ, met instemming van de verantwoordelijke minister, heeft afgezien van tuchtrechtelijke vervolging en slechts is overgegaan tot uitschrijving van Jansen Steur uit het BIG-register. Met alle gevolgen van dien.

herre-kingma-205x300Wie gevoelig is voor complottheorieën en daarvoor heeft doorgeleerd, zou kunnen concluderen dat Kingma zichzelf doelbewust bij MST heeft binnengewerkt of in huis is gehaald om de vinger aan de pols te kunnen houden. Om de gang van zaken zodanig te kunnen regisseren en manipuleren waardoor het ziekenhuis – en mogelijk verwijtbaar nalatig gedrag van medewerkenden – buiten schot konden blijven. In dat licht kan ook het afzien van een tuchtrechtelijke vervolging van Jansen Steur worden bezien. Want een rechtszaak kan betekenen dat zaken aan de oppervlakte komen die men liever geheim wil houden. Dat daar nu, ver achteraf, alsnog door de politiek en minister Schippers voor wordt gepleit, moet dan ook worden beschouwd als een pleidooi met de rug tegen de muur. Men kan bijna niet meer anders, maar had dit natuurlijk al veel eerder ten uitvoer moeten brengen.

Want dáár zit natuurlijk de cruciale fout. Als ons straatje maar is schoongeveegd, na mij de zondvloed. Ruim twee jaar geleden schreef ik onder die titel een 2-delig soort van pamflet waarin onder meer ook deze affaire uitvoerig aan bod kwam. En feitelijk is het alleen maar erger geworden. Deze schandalige lankmoedigheid is onvergeeflijk. Het is onbegrijpelijk en onbestaanbaar dat al deze verantwoordelijken en instanties niet veel meer hebben geanticipeerd op mogelijke recidive van Jansen Steur. Niet alles hebben gedaan om zoveel als mogelijk uit te sluiten dat de man weer aan de slag zou gaan, dus nog meer slachtoffers zou maken.

Heilbronn-kliniek image-3596110Pleit dat dan de betrokken Duitsers vrij? In het geheel niet! Wir haben es nicht gewusst. Oder wir haben es gewusst doch gemeint dass es nicht so schlimm war. Schade, aber dass kann passieren. Uiterst zwak en dubieus verweer. Onze IGZ, de MST-bestuurders en de politiek gingen gebukt onder de kilo’s boter op hun hoofd, dus hielden zich maar koest. Waarmee ze allemaal veel te gemakkelijk wegkwamen bij onze zelfbenoemde serieuze pers. Ondanks al jaren aanhoudende, steekhoudende bedenkingen van andere media en instanties. Waardoor men de arme slachtoffers, waarvan wellicht nog een aantal toekomstige, nog meer in de kou laat staan.

Steeds meer dubieuze feiten en nalatigheden komen aan het licht en het zou mij niet verbazen wanneer straks in de gerechtelijke procedure nóg meer verderfelijke praktijken naar voren komen. Maar dan zijn we inmiddels alweer een hele tijd verder en zal strafrechtelijk het een en ander allang zijn verjaard. Kingma gaat al in april met pensioen en vele andere betrokkenen en verantwoordelijken zullen evenmin nog ter verantwoording geroepen kunnen worden. De slachtoffers en hun dierbaren en eventuele nabestaanden zullen echter de gevolgen van deze uiterst onverkwikkelijke affaire tot in lengte van dagen aan den lijve blijven ondervinden. Kortom, alom malheur rondom Jansen Steur.

Jansen Steur nog met haar is afkomstig van twenteactueel.nl

Kingma als poseur komt van weblogs.vpro.nl

Read Full Post »

Over het mis(daad)bruik en de schijnheilige zwijgcultuur binnen de Katholieke Kerk behoef ik hier niet verder uit te weiden. En let maar op: ook bij protestanten, gereformeerden en andere gluiperige geloofsgenootschappen komt vroeg of laat het schuim  bovendrijven. Nergens is het old-boys-networkgehalte zo massaal en intens doordesemd van het schandaal. Dat men uitgerekend in het walhalla der prediking van naastenliefde middels doofpot en ontkenning stelselmatig heeft nagelaten verder leed te voorkomen, is een onvoorstelbare misdaad en van een wrangheid die zijn weerga niet kent!

Tijdens mijn inmiddels afgesloten loopbaan in de Geestelijke Gezondheidszorg en Gehandicaptenzorg ben ik meermalen geconfronteerd met miscommunicatie en bewuste informatiemisleiding ofwel misinformatie van/door de leiding. De directe link naar latere, fatale incidenten is uiterst moeilijk vast te stellen, maar toch durf ik de stelling aan dat beter en meer verantwoord overleg in menig geval het nodige leed had voorkomen. Uit de media kennen we al jarenlang legio voorbeelden van flagrante blunders, grove beoordelingsfouten en cynische ontkenning van laak- en strafbare feiten.

Waarom wordt de moderne, met schier onbeperkte mogelijkheden en reikwijdte toegeruste technologie niet optimaal benut om informatie uit wisselen die van belang is voor de ander? Waarom, bij voorbeeld, heeft de Duitse politie niet alles in het werk gesteld om hun kennis van Robert M. door te sluizen naar waar of wie dan ook die het risico liep met hem te worden geconfronteerd? Waarom zijn de waarschuwingen voor Benno L. niet ter harte genomen? Waarom heeft in de MST-affaire de Raad van Bestuur en zelfs de toenmalige hoofdinspecteur Gezondheidszorg de zaak in de doofpot gestopt en nagelaten alles in het werk te stellen dat niet nog meer patiënten konden worden beschadigd door Jansen Steur?

Mijn treurigstemmende verklaring is deze. De betrokkenheid, verantwoordelijkheid en bezorgdheid van de doorsnee-beroepsbeoefenaar rijken niet verder dan de eigen cliënt(en), doelgroep en netwerkkring. Het is míjn patiënt, míjn werk, míjn competentie, míjn expertise. Men wil zich profileren, differentiëren, specialiseren. En heeft geen tijd, geen energie, geen intentie om er iets gezamenlijks van te maken. Want dan komt mogelijk het eigenbelang, de eigenrichting, de eigenheid in het geding. En waar de goede wil in beginsel wel aanwezig is, daar wordt deze gefnuikt door werkdruk en pruductieterreur. Maar het is, zoals vrijwel alles is, een keuze. De focus ligt op het zich indekken, het naleven van de protocollen, het maken van naam en productie, kortom op het zo goed mogelijk zorgen voor zichzelf.

Het verzuim en de onwil om samen te werken kosten niet alleen kwaliteit en onveiligheid, het kost ook nog eens een boel geld. Geld dat nu zo nodig bezuinigd moet worden. In de zogenaamde quartaire sector, maar ook daarbuiten, zou onnoemelijk veel geld kunnen worden bespaard en gericht efficiënt kunnen worden ingezet, indien er meer en beter zou worden samengewerkt. Op het gebied van zowel kennis-, apparatuur-, voorzieningen- als personeelsuitwisseling. De disproportionele kwaliteitsverschillen qua verzorging en huisvesting in bijvoorbeeld de Gezondheidzorg en Welzijnsector zijn een grof schandaal en een regelrechte aanklacht tegen de politiek en de verantwoordelijken die niet bereid zijn in te zetten op samenwerking en eerlijke verdeling.

Het is voor mij het grootste raadsel en tegelijkertijd de grootste schandvlek van de huidige samenleving. Het structurele onvermogen, de volstrekte onwil en de kennelijk diepgewortelde weerzin die leiden tot een vrijwel totaal gebrek aan samenwerking. Hoe talrijker en geavanceerder de ‘sociale’ media en communicatiemiddelen, des te schraler het communicatiepatroon ten dienste van het overleg en de samenwerking. We weten steeds meer, maar delen steeds minder met de ander. Althans waar het gaat om cruciale, essentiële wetenswaardigheden.

Het deficit wordt wellicht nog het ‘best’ geïllustreerd door de beschamende blauwtjes die de linkse, ‘progressieve’ politieke partijen mekaar laten lopen in hun onderlinge opvrijages. Partijen die onderlinge betrokkenheid, samenwerking en zorg voor de ander hoog in het vaandel hebben staan, falen hopeloos in het zelf en onderling tot stand brengen van samenhang en algemeen belang. Dat de samenleving, wij als burgers dus, zich dit laat aanleunen, is al evenzeer laakbaar. Evenals de onachtzaamheid en onverschilligheid, waarmee wij deze zelfde politiek en verantwoordelijken hiermee weg laten komen. Ook wij hebben kilo’s boter op onze hoofden.

Dezer dagen schreeuwen we moord en brand om de schandelijke affaires en nalatigheden, net als we dat deden in talloze eerdere kwalijke kwesties. Maar over een paar weken gaan we weer over tot de orde van de dag en werpt eenieder zich weer op zijn speeltje, zijn domein, zijn kunstje, zijn partij, zijn religie. Of worden we eindelijk wakker en weer alert op en voor de ander die niet direct tot onze inner circle behoort? En wordt heel misschien 2011 wel het jaar van de samenwerking.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: