Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Minne Mathilda’

Minne 2 in tent IMG_0495

Als Minne lief het zou beseffen
dat ik haar niet had toegedicht
dan zou voorwaar haar toorn mij treffen
voor ’t kwaad dat ik heb aangericht

Want ja, het was mij echt ontschoten
– niet dat ze pas jarig was –
maar wel het pact dat ik had gesloten
om te lopen in verjaardag-pas

We hadden het samen al gevierd
met het hele gezin in Zoutelande
De beruchte trap was zelfs versierd
Die traditie zal niet gauw verzanden

Maar wat een meid, Minne Mathilda!
Klein maar dapper, ten voeten uit
Als ik bij alle kleinkids stilsta
dan springt ook Minne’s snoet eruit

Qua guitigheid en pure wilskracht
Qua pit en vastberadenheid
Ze is onweerstaanbaar als ze lacht
Een leertempo als van een klimgeit

Ze steekt veel op van Lin en Manus
die haar letterlijk op handen dragen
En Minne laat hen maar begaan dus
omdat ze haar ontwikkeling schragen

Want ze mag dan Minne heten
ze is voor zeker niet de minste
Ze laat het niet vanbinnen vreten
en is misschien straks wel de slimste

In elk geval telt ze voor twee
Wellicht zowat de mooiste leeftijd
Je telt als kind al volop mee
met lak aan codes en correctheid

Bewegend op ontdekkingsreis
ter lering, vermaak en ter verstrooiing
De taal als middel tot ontplooiing
Met schieten heb je altijd prijs

Lieve Minne, je bent geweldig
Uniek in opa’s kleinkidsschaar
Want elk superlatief is geldig
in woord, karakter en gebaar

Read Full Post »

Afbeelding

Met de komst van meisje Minne
Op aard en op de kaart gezet
Kan het kleinkindspel beginnen
met een koket kleinkindkwartet

Oudste zoon telt nu voor drie
met Minne, Manus, lieveLin
Het gevierde lid Liva Marie
valt daar keurig tussenin

Toen pa en ma voor Minne kozen
na een plus en minnespel
Hadden ze al uitgeplozen
dat Minne beter rijmt dan Isabel

Want moet je je per vers bezinnen
dan is een naam toch cruciaal
Wat dat betreft is voornaam Minne
voor een poëetopa ideaal

Daar is ze dan, Minne Mathilda
Voor geen kleinkindje vervaard
Het is, als ik zo bij haar stilsta
alsof zich ’n wonder openbaart

Op wie ze lijkt, is nog een kwestie
Haar ogen spreken nog maar weinig
Ze spot met iedere suggestie
en beantwoordt nog het meest aan ‘geinig’

Doch wieg ik haar neuriënd in mijn armen
wijl ik haar aai, haar minnestreel
Dan etaleert zij al haar charme
en zeggen toch haar zinnen veel

Ze heeft dus alles nog in petto
en dat geldt eveneens voor mij
Want al rijmend is het net zo
Je laat het hier voorlopig bij

Niet al je kruit meteen verschieten
Hou liever iets achter de hand
Verraad niet al je favorieten
Verbruik niet elke variant

We moeten, kortom, nog beginnen
aan ’n onontgonnen reservoir
Ik dicht je toe, mijn lieve Minne
met mijn royale rijmenrepertoire

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: