Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Mazuro’

Minne bijna 1 IMG_6219

Ook jij moest toch op nul beginnen
al had je dan je naam niet mee
Je leven aanvangen als Minne
dan tel je niet meteen voor twee

Maar nu ben je volop in tel
Want prijkt ook op het scorebord
Één, het lijkt ’n bagatel
doch niet als je geboren wordt

Nog langer dan men jou verwachtte
duurde het, voordat je pas verjaarde
’n jaar lang moest je ernaar smachten
totdat de telling jou aanvaardde

Ik weet het wel, mijn lieve Minne
Het duurt even voor je dit snapt
Een wereld valt er nog te winnen
voor wie net door het leven stapt

Toch duurt het echt niet meer zo lang
of Lin kan jou precies vertellen
van verafopa’s rijmpjesdwang
Kan ze de versjes voor je spellen

Je bent vandaag dus één geworden
Jouw eenwording met het bestaan
Je overwon je eerste horde
Die hatelijke nul vergaan

Je lacht lieflijk het leven toe
en ook des nachts kwam je tot leven
Dat was somtijds een heel gedoe
De borsten moesten alles geven

Maar nu, ‘bevrijd’ van moedermelk
komt alles veel meer in balans
Je drinkt nu uit een voederkelk
en eet je nagenoeg ongans

Je staat nog onderaan de ladder
maar kijkt nu al constant omhoog
Onder het gras zit nog geen adder
Je vliegt nog naar de regenboog

Nog niet zo rood als rooie Manus
of net zo slim als lieveLin
Maar komischer dan Belg Urbanus
en schattiger dan Rin Tin Tin

Lang zul je leven, mooie Minne
Je geeft ons nu al veel geluk
We zien je van verrukking spinnen
Je bent een schatje uit één stuk

Read Full Post »

IMG_5457

Wat gaat het hard met lieveLin
Een tempo nauwelijks bij te benen
Die dekselse actieveling
laat opa lopen op zijn tenen

Ze viert haar zesde levensjaar
na een jaartje vol gebeurtenissen
Bijna alles nieuw voor haar
en niets daarvan wilde ze missen

Je kunt met Lin lezen en schrijven
Taal is zeg maar echt haar ding
Vrijwel alles blijft beklijven
of ze geeft haar eigen lezing

Het is één grote levensles
Het leven synoniem aan leren
En ook al is ze net pas zes
toch lijkt ze nu reeds te studeren

Want waar ik zopas nog les aan Lin gaf
zijn de rollen nu al omgedraaid
Is ze me nu al vaak te slim af
Alsof het haar komt aangewaaid

Maar zoals dat gaat met slimme meisjes
– Akkoord, met opa’s ook wellicht –
ze zingen vaak hun eigen wijsjes
Dus wordt er ook niet snel gezwicht

LieveLin als bolleboos
in letterlijk én figuurlijk opzicht
Want is er iets bij Linneke loos
dan komt haar bolleboosgezicht

Ze heeft nu eenmaal iets met zinnen
Zowel van buiten als van binnen
Heeft ze die ergens op gezet
dan moet ze soms worden gereset

Maar ze is en blijft mijn lieveLin
Mijn prachtparmantige prinses
Mijn klassekleinkindeersteling
Opa’s oogappel van zes.

Read Full Post »

Afbeelding

Hoewel jij toch de jongste bent,
met alle recht op ongeduld.
Zijn het jouw ouders die fervent
mij beladen met een schuld.

Want niet alleen jij, mooie meid –
ook een precedent was er geschapen.
Een, zogezegd, verantwoordelijkheid.
Meer dan me aan jou vergapen.

Jij wacht je lofzang rustig af.
In het besef van tijd van leven.
Voor jouw ouders dus een straf.
Want een gedicht, dat stond geschreven.

Maar toch, hier ben ik dan, mijn lieve Liva.
Mijn eerste eerbetoon aan jou.
Jij bent – je verwacht het niet.. – een echte diva.
Een prelude op een mooie vrouw.

Wie de mooiste moederschoot ontvliedt,
is natuurlijk moeders mooiste.
Omdat je ook al de primeur(s) geniet,
maar duidelijk niet die van de rooiste.

Want die is van je neefje Manus.
Jou zien we nu nog donker in.
Maar als straks het zuigen jou vergaan is,
ben je misschien wel blond als Lin.

Je bent en houdt eenieder bezig
en laat ze horen dat je er bent.
Nadrukkelijk ben je aanwezig
en regelt dat je wordt verwend.

Je bent eigenlijk al grootgebracht.
Zowat de lengte van een tweeling.
Je was dus letterlijk langverwacht.
Ja, opa houdt van woordspeling.

Nu dus al een grote meid.
Meer belangrijk, echt een wonder
van onschuld en levendigheid;
kostbaar, delicaat, bijzonder.

De foto etaleert jouw charme.
Jouw broze, maar intense kracht.
Niets kan verafopa zó verwarmen
dan wanneer lieve Liva lacht.

 

Read Full Post »

Hoe ik lieve Lins verjaardag vier

AfbeeldingAfbeelding

Vandaag ben je jarig, mijn lieveLin
Het is al voor de vierde keer
dat ik voor jou een liedje zing
en volgend jaar doe ik het weer

Dit is voor jou verjaardag vier
Zo vaak al vier ik jouw verjaardag
Maar jij bent daar en ik ben hier
Ik hoop dat ik een stukje taart mag

Dat mag niet, gekke opa Hein!
Jij hebt al heel veel taart gesnoept!
O ja, en ik kreeg net als Lin een beetje buikpijn
En heb de taart als pudding uitgepoept

Nou lieve schat, nog veel plezier
En een dikke knuffel van opa Hein
Geniet van jouw verjaardag vier
Met Manus, pappa Teun en mamma Willemijn

418_418_cards-jarig-4--jaar

Read Full Post »

photo-3

Van oud naar nieuw, zo onnatuurlijk
Tegen de loop des levens in
Het is letterlijk en figuurlijk
Een eind en tevens een begin

Bij deze wisseling van het jaar
Werd die paradox echt manifest
Want met een heus kleinkinderpaar
Ondergingen we de ultieme test

Hoe lang was het wel niet geleden
Met piepklein grut over de drempel
Het leek een mijlenver verleden
Tot het weer heden werd warempel

Lin eigenwijs, voelt zich al oud
Een vraag leidt tot een interview
Terwijl Manusje van alles brouwt
Voor hem is al het oude nieuw

Lin kan goed zichzelf vermaken
Kletst en schetst in geur en kleur
Maar Manus’ bezigheden staken
Als wij ons wagen richting deur

Alleen kan hij het nog niet rooien
Terwijl hij wel op eigen benen staat
Hij weet nog niet zich te verstrooien
Noch houdt zichzelf al aan de praat

Dus doet hij almaar een appél
Aan arme opama’s attentie
Manus’ wens is ons bevel
Hij kent geen enkele clementie

En mijn liefste lieveLin?
Die speelt haar hele repertoire
Komt ’s morgens vroeg tussen ons in
En neemt het woord in druk gebaar

Voor ons meteen een hoogtepunt
Met de dag nog voor de boeg
Wordt ons haar puurste vorm gegund
Ze piekt dus zogezegd te vroeg

Och, het was een waar genoegen
‘Door doen’ met dat kleine grut
De halve nacht met Manus zwoegen
En ’s morgens vroeg pas ingedut

Gewoon dus net weer zoals toen
Met alleen een klein verschil
Je kunt hetzelfde willen doen
Maar de tijd die staat niet stil

Edoch, het was fenomenaal
Een prachtige aanvang van het jaar
Diep ontroerend en speciaal
Met dank aan ons kleinkinderpaar

 

Read Full Post »

MANUS MEURS MAAKT METERS

Afbeelding 4

Te pas, maar o zo vaak te onpas
Rept men over stappen maken
Niet op paden, straat of gras
Van lopen is totaal geen sprake

Modermistisch slap geleuter
Klakkeloos gepapegaaid
Stappen maken doet een peuter
Die dan terecht victorie kraait

Voor het betere stappen-makenwerk
In schoentjes met of zonder veters
Blote voetjes, paal noch perk
Mooie Manus Meurs maakt meters!

Hij hoeft geen doelen te bereiken
Heeft ook lak aan stap voor stap
Ternauwernood kan hij ontwijken
Een stap is nog geen wetenschap

Een nieuwe wereld wordt betreden
Die staat nu niet meer op zijn kop
Gekropen uit een vers verleden
De motoriek gaat op de schop

Hij vindt het prachtig, rooie Manus
Met die aan grijns grenzende grimas
En waan ik me even Nostradamus
Dan loopt ie straks flink uit de pas

Niet louter op gebaande paden
Maar ook de ongewisse weg
Weg en wijs, schande en schade
Spoor en bijster, heg noch steg

Misschien gaan we ooit samen stappen
Als opa tijd van leven heeft
Aan zijn magere ik weet te ontsnappen
En Manus ondersteuning geeft

Maar we lopen al te ver vooruit
We zetten veel te grote passen
Voor onze snel aangelopen roodhuid
Die steeds zichzelf weet te verrassen

Laat ‘m maar lekker stapjes maken
En rennen als een rooie rakker
Springen, schoppen, pootje haken
Manus Meurs, mijn mooie makker

Read Full Post »


Onlangs werd ze twee jaar oud
Haar leeftijd werd ineens verdubbeld
Zo te zien liet dit haar koud
Dan had ze wel wat meer gestrubbeld

Zittend op haar versierde stoeltje
Begon plotsklaps het feestgezang
Emoties tekenden haar smoeltje
Ze werd verrast, oogde ook bang

Het huilen nader dan het lachen
Misschien was het wel andersom
Toeters, bellen, slingers, vlaggen
Het sloeg bij Lin in als een bom

Het waren twee minieme kaarsjes
Die ze van zich af moest blazen
Een hele klus voor tweedejaarsjes
Maar ze nam ze toch te grazen

Toen kwam het keurkorps aan geschenken
Allemaal mooi dichtgeplakt
Men bedient Lin op haar wenken
En heeft weer stevig uitgepakt

Zo zoetjesaan is ze echt jarig
Al is het nog ’n beetje karig
Ze raakt gewend aan de bombarie
Op deze vijfde februari

En als we dan opnieuw gaan zingen
Straalt ze weer als nooit tevoren
Lijkt het tot haar door te dringen
Kan alle aandacht haar bekoren

Met een volle rugzak rijker
En staande in de etalage
Maar niet meer aldoor in de kijker
Neemt ze dit mee in haar bagage

Mijn LieveLin, lang zal je leven
Zonder veel angst, verdriet en pijn
Als opa je dat zou kunnen geven
Zal hij intens gelukkig zijn.

 

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: