Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Liva Marie’

Afbeelding

Het is haar eerste levensjaar
Ze rijgt de jaartjes nu aaneen
Niet langer meer is ze ontelbaar
Liva Marie wordt alweer één

Het vinden van superlatieven
is eigenlijk een peulenschil
Naar hartenlust en naar believen
voor wie met woordjes speulen wil

Ze trekt al haar registers open
als Liva lacht haar lieve lach
Zie Liva in haar wagen lopen
en je weet wat ze zoal vermag

Boos, verwonderd, nors en lief
Koket, verrukt, dwars en timide
In alles uiterst expressief
Breekbaar evenals solide

Wat opvalt is haar vrolijkheid
Natuurlijk kent ze ook haar nukken
Maar Liva is een blije meid
Ze weet je aldoor te verrukken

Zo jong dus al een echte diva
Die verleidt en je bespeelt
Een dondersteen, die lieve Liva
Die onweerstaanbaar harten steelt

Met ook nog ongekende gaven
Een dreumes die welhaast nooit knoeit
Die zich overal aan kan laven
Maar nimmer met haar eten stoeit

Een schier perfecte eettechniek
Haar tongetje wist alle sporen
Ze spot met elke statistiek
Ze lijkt als consument geboren

Oneerbiedig gesproken nummer drie
in opa’s kleinkindarsenaal
Maar hartendief Liva Marie
is me net zo dierbaar en speciaal

Lang zal lieve Liva leven
Maar zeker geldt dat ook voor mij
Want het is mijn vurig streven
dat ik nog lang mag toeven aan haar zij

Dat ze mij schenkt haar gulle lach
en me inpalmt met haar charme
Vertedert, ontroert met haar gedrag
Ik haar mag troosten in mijn armen

Read Full Post »

Liva Marie

Afbeelding 12

Je móet haar zien, Liva Marie
Je kunt je oeverloos aan haar laven
Ze dwingt je, milde tirannie
Tot totale overgave

Haar baby-brabbel-litanie
Dat verbaasde-blikken-arsenaal
De lieve-lach-Liva-Marie
Ze beheerst het allemaal

Ik neem haar innig in mijn armen
En ben volledig in haar ban
Ook al kent ze geen erbarmen

Geen tijd, geen strategie, geen plan
Je móet wel vallen voor haar charme
Ze is mijn tedere tiran

 

 

Read Full Post »

Afbeelding

Hoewel jij toch de jongste bent,
met alle recht op ongeduld.
Zijn het jouw ouders die fervent
mij beladen met een schuld.

Want niet alleen jij, mooie meid –
ook een precedent was er geschapen.
Een, zogezegd, verantwoordelijkheid.
Meer dan me aan jou vergapen.

Jij wacht je lofzang rustig af.
In het besef van tijd van leven.
Voor jouw ouders dus een straf.
Want een gedicht, dat stond geschreven.

Maar toch, hier ben ik dan, mijn lieve Liva.
Mijn eerste eerbetoon aan jou.
Jij bent – je verwacht het niet.. – een echte diva.
Een prelude op een mooie vrouw.

Wie de mooiste moederschoot ontvliedt,
is natuurlijk moeders mooiste.
Omdat je ook al de primeur(s) geniet,
maar duidelijk niet die van de rooiste.

Want die is van je neefje Manus.
Jou zien we nu nog donker in.
Maar als straks het zuigen jou vergaan is,
ben je misschien wel blond als Lin.

Je bent en houdt eenieder bezig
en laat ze horen dat je er bent.
Nadrukkelijk ben je aanwezig
en regelt dat je wordt verwend.

Je bent eigenlijk al grootgebracht.
Zowat de lengte van een tweeling.
Je was dus letterlijk langverwacht.
Ja, opa houdt van woordspeling.

Nu dus al een grote meid.
Meer belangrijk, echt een wonder
van onschuld en levendigheid;
kostbaar, delicaat, bijzonder.

De foto etaleert jouw charme.
Jouw broze, maar intense kracht.
Niets kan verafopa zó verwarmen
dan wanneer lieve Liva lacht.

 

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: