Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Dennis Rommedahl’

15 juni 2010 – Deze kop wekt de suggestie dat uw columnist zich in het geheel niet heeft vermaakt met het WK tot dusver. Maar ofschoon het spelpeil bij tijd en wijle de kwaliteit en attractiviteit bezat van het gemiddelde politieke debat voorafgaand aan – herinnert u zich nog? – de verkiezingen, zijn er voor deze voetbaljunk toch ook de nodige bezienswaardigheden geweest. Met vlagen maakten Zuid-Korea, Argentinië en USA indruk. Bij de Duitsers regen de vlagen zich meer aaneen, maar dient de zwakke en vooral onnozele tegenstand van de Aussies wel te worden meegerekend.

Even over Oranje dan, want dit is per slot van rekening de site van ‘eigen volk eerst’. Het kan niet om puur voetbaltechnische redenen zijn geweest dat raspaard Raf aan de buitenkant links werd geposteerd ten faveure van de renpaarden Elia en Babel. Met zóveel voetbalinzicht binnen de technische staf (De Boer, Cocu), gevoegd bij de bekendheid met Oranje van zowel trainer Olsen als vele spelers Denemarken, lijkt dit uitgesloten. Het moeten meer groepsdynamische en psychologische factoren zijn geweest die Van Marwijk cum suis, tegen ‘beter’ weten in, hebben doen besluiten om juist met Vaart erin de vaart eruit te halen. Een riskante, maar begrijpelijke beslissing? Een gewaagde, maar verantwoorde gok? Om het fijne hiervan te weten zullen we waarschijnlijk moeten wachten totdat Frank of Philip over zo’n jaartje of dertig hun memoires publiceren. Die zullen naar verwachting vleiender zijn voor Bert dan dat Nol was over Leo, maar wie weet wat er nog gaat gebeuren de komende jaren.

Edoch, ik heb al eerder mijn vertrouwen in De Boer en Cocu uitgesproken. Wat heet! Een ideaal klankbord en adviesorgaan voor zowel de bondscoach als voor de selectiespelers. De grootste winst van gisteren zit ‘m in het feit dat, terwijl nota bene de Grote Vier letterlijk of figuurlijk niet in de wedstrijd zaten, er toch werd gewonnen. De reservebank van Oranje is dit jaar de enige bank waarop we kunnen bouwen en vertrouwen. En dat we onze reserves zullen moeten aanspreken, is een ding dat zeker is.

Maar waar ik mij hooglijk over verbaas en groen en geel aan erger: er komt over meer dan vijf meter geen bal fatsoenlijk aan!! Op het allerhoogste niveau, het grootste podium en op een triljoenenbal wordt gespeeld met een stuk veredeld plastic!! Het kan geen toeval zijn. Al die groteske keeperblunders! Al die foutieve, bijna altijd te harde breedte- of dieptepasses! Al die tot afzwaaiers of vuurpijlen gedoemde schoten op doel! Al die slechte aannames, ook bij erkende technici! Dat kangoeroetesk gestuiter! In een doorsnee-hockeywedstrijd blijft de bal vaker binnen de lijnen dan op dit WK. Zouden er sintelbanen om de velden liggen, dan konden de ballenjongens het nooit ofte nimmer aangesleept krijgen. Je laat een biljarter toch ook niet met golfballen caramboleren?!Wie verzint zoiets???!!!

Ik kan me goed voorstellen dat je als speler het niet waagt om erover te klagen, omdat je wordt weggehoond door types als Gijp en Derksen. Ze schamen zich dat ze maar geen vat op, geen controle krijgen over dit onding. De arme Robert Green, de ongelukkige Simon Poulsen: ze weten dat je niet met klachten aan moet komen, of nog meer hoon wordt dan hun deel. Want, zeggen de lachb(w)ekkende betweters, je moet niet zeuren. Je moet leren omgaan met de omstandigheden, want die zijn voor eenieder hetzelfde. Ze zijn allen aan Jabulani’s grillen overgeleverd.

In vrijwel elke andere sport wordt tegenwoordig het materiaal  heilig verklaard. Tot het overdrevene toe. De schaats, de fiets, de bobslee, het tennisracket. Tennisballen zijn van hoogwaardige kwaliteit en worden ook nog eens regelmatig per wedstrijd ververst. Maar het WK-voetbal komt aan met een soort van ballon waar geen leven in zit, waar je totaal niet van op aan kunt!! Een tennisser kan nog wennen aan een andere bal vanwege de vele contacten die ze samen hebben. Een voetballer komt veel minder en onregelmatiger in aanraking met het – in dit geval perfect aangeduide – speeltuig. Hij zal instinctief die techniek en snelheid aanwenden welke hij doorgaans gewend is te gebruiken.

Dat er wordt geklaagd over de vuvuzela’s en er zelfs een website voor is geopend, kan ik wel begrijpen. Al vind ik het niet erg dat ze Evert ten Napel overstemmen. Maar het is een grof schandaal dat de beste voetballers ter wereld zitten opgescheept met de slechtst mogelijke bal. Ik bedoel maar: als zelfs een fluwelen technicus als Dennis Rommedahl Jabulani niet onder de knie kan krijgen…

Het gaat om zóveel knikkers en uitgerekend de belangrijkste knikker wordt niet of nauwelijks goed geraakt. Twee jaar geleden hadden we al een ‘fraai’ kunststukje van de verkommercialisering ten koste van de kwaliteit middels de CL-finale op een overhaast ingerolde grasmat in Moskou. Maar als voetballiefhebber overtreft dit je grootste nachtmerie.

Tijdens DE AFTRAP heb ik haar nog met de nodige egards en tederheid benaderd, maar nu is de maat vol, anders is/komt er straks helemaal geen bal meer aan. Weg met Jabulani!!!

Read Full Post »

30 juni 2010 – Niet zelden wordt onze nationale competitie naar Mickey Mouse vernoemd om daarmee het gebrekkige niveau aan te geven in vergelijking met erkende toplanden als Engeland en Spanje, in iets mindere mate Duitsland. Zelfs Italië staat bij menigeen nog steeds hoger aangeschreven. De Fransen zullen we maar even met rust laten. Maar is het werkelijk zo slecht met ons gesteld?

Budgettair gezien is het niveauverschil onmiskenbaar. Geen flauw idee hoeveel geld Mickey Mouse bezit, zijn schepper Walt Disney lijkt me toch niet onbemiddeld. Hoe dan ook, het is een breed gedragen conclusie dat de Eredivisie weinig voorstelt internationaal gewogen. Een WK lijkt dan ook een perfect laboratorium om het waarheidsgehalte van deze these proefondervindelijk vast te stellen. Derhalve steekproefsgewijs een onderzoek naar de prestaties van de WK-deelnemers die hun euro’s in het Disney-voetballand van Europa ‘verdienen’. Of die binnenkort elders zeer waarschijnlijk veel meer (zijn) gaan beuren.

Bij Mexico slaagde Héctor Moreno (AZ) er niet in om een vaste stek te veroveren, maar speelde hij tegen Frankrijk een degelijke partij. Ook tegen Uruguay begon Héctor in de basis, maar werd even na rust om tactische redenen vervangen. In de 8e finale tegen Argentinië werd weer de voorkeur gegeven aan Osorio, die als O’sorry’o verder door het leven zal moeten vanwege opzichtig geblunder. Desondanks mocht ie blijven staan en bleef Moreno aan de kant. ‘Maza’ Rodríguez (PSV) bleef, ondanks weinig steun van medeverdedigers, redelijk op de been tegen toch gerenommeerde tegenstanders als Anelka, bekende Suárez en Higuaín.

Maar dan Salcido(PSV)! Hombre Omhaal was zowaar een van de uitblinkers bij Mexico. Maar Carlos hoefde zich dan ook nauwelijks om de verdediging te bekommeren. En we weten nu waarom hij hier afgelopen seizoen zo stond te schutteren. Hij heeft stiekem al een jaar lang met de Jabulani geoefend, waardoor hij bij PSV geen knikker raakte, maar op het WK zowat de enige was die het grillige speeltuig zijn wil op kon leggen. Te vrezen valt echter dat Carlos bij zijn nieuwe club – want natuurlijk heeft ie nu weer een grote mond dus, zonder veel omhaal: laat gaan, laat gaan! – te pas en vooral te onpas van grote afstand het vijandelijke doel onder schot gaat nemen.

Ons ‘konijntje’, in Zuid-Amerika minder onschuldig El Pistolero genoemd, heeft na een stroeve start ook op het WK het doelwit/vlak getroffen. Luis Suárez (Uruguay/Ajax) zal ongetwijfeld zijn cruciale doelpunten in harde valuta om gaan zetten bij een poenerige club zonder poen. En het lachertje van onze Mickey Mouse-competitie, de Nigeriaan Ayodele Adeleye (Sparta), kan later wel mooi tegen zijn kleinkind zeggen dat ie WK-deelnemer is geweest.

De Sloveen Tim Matavz (FC Groningen) mocht ruim tien minuutjes opereren op het WK-platform tegen Engeland. Maar de titularissen hebben in geen enkel opzicht kunnen duidelijk maken waarom zij wel en Tim niet. Aussie Brett Holman (AZ) had niet het volste vertouwen van Pim Verbeek en dat begrijpen wij niet. Zijn basisplek tegen Ghana maakte hij volledig waar, toch dacht Verbeek hem in de andere duels pas in de 2e helft nodig te hebben. Een grove miskleun!

Over Pantelic (Servië/Ajax) doen we maar het zwijgen toe, net als over wisselspeler Lazovic, die we zonder spijt (behalve bij PSV) niet meer als legionair hoeven te beschouwen. Van het smaldeel ‘Hollandse’ Denen snelde Rommedahl zijn roem vooruit en bewees maar weer eens dat je het met specifieke kwaliteiten en een sympathiek low profile ver kunt schoppen. Christian ‘Pinokkio’ Eriksen heeft aan het grote werk mogen ruiken en hiervan zal Ajax zeker profiteren. Simon Poulsen (AZ) zal hier, na zijn mis- maar voor ons gelukte kopbal, met open armen worden ontvangen.

Nee dan Keisuke Honda! Ofschoon inmiddels Moskoviet, zien we hem nog steeds als koele VVV-er. De Japanner was een witte raaf tussen doffe medespelers en tekende tegen Denemarken voor één van de mooiste voetbalacties op dit WK. Nu al, met Thomas Müller, dé revelatie van het toernooi! Cheik Tioté liet bij vlagen zien waarom hij bij Ivoorkust wél en bij Twente niet (altijd) in de basis staat. Wisselvallig dus. En het joch Stoch had Holland zomaar op de rand van de afgrond kunnen brengen als hij na een typerende actie beter had gericht. Maar is verder nauwelijks opgevallen.

Vooraf schatte ook uw columnist in dat Matthew Amoah (Ghana/NAC) weleens zou kunnen gaan scoren op dit WK. Nu we echter de formidabele spits Asamoah Gyan aan het werk hebben gezien, begrijpen we alleszins de schaduwplek die Matthew is toebedeeld. Maar zolang Ghana in het toernooi blijft, mag de NAC-goalgetter hoop koesteren op WK-glorie. En Sergio Romero (Arg./AZ) mag op de training vergeefs graaien naar ballen van Diego himself! Wordt misschien, maar dat geldt ook voor onze Maarten (Ajax), wel wereldkampioen.

De in eigen huis voetballende Oranje-spelers laten we nog even buiten beschouwing omdat we hun balans hopelijk pas na 11 juni op kunnen maken. Het feit dat zij vrijwel allen schijnbaar moeiteloos als basisspeler of als reservist op wereldniveau – ook al is dit dan niet zo hoog als verwacht – aanhaken, is zonder meer bemoedigend, zo niet veelzeggend.

De criticasters moeten dus maar eens een andere stripfiguur uit Disneyland bedenken voor onze, lang niet zo treurige competitie als vaak wordt gesteld. Wat dacht u van de Willie Wortel-Wedkamp? Wij denken toch al dat we het voetbal hebben uitgevonden en gedragen ons vaak als lampjes die anderen de weg moeten wijzen.

Hoe het ook zij, dit WK bewijst dat onze competitie vergelijkenderwijs nog niet zo slecht af is. Of, zo u wilt, dat het niveau elders niet zóveel hoger ligt dan vaak wordt beweerd en aangenomen. En om dit door te laten dringen hoeven we nog eens niet per se wereldkampioen te worden. Al zou dat natuurlijk wel mooi zijn meegenomen.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: