Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘3. REST’ Category

Hieronder mijn ingezonden en gepubliceerde brief in het Eindhovens dagblad d.d. 3 juni 20011 over de heisa rondom de dreigende PGB-bezuinigingen. In mijn trilogie over de Brandon-affaire heb ik hierover ook al mijn zorg en bedenkingen uitgesproken, met name in de slotaflevering.

Al eerder heb ik hier gewezen op de fraudegevoeligheid van het PersoonsGebonden Budget. Nu jan en alleman protesteert vanwege de drastische bezuinigingsplannen op dit budget, kan ik niet nalaten om deze kwestie nog maar eens te nuanceren en objectiveren. Als zijnde ervaringsdeskundige in een setting waarin veel wordt gewerkt met PGB.

Inherent aan elke subsidie of declaratie, geldt ook voor PGB dat er oneigenlijk ge- zo niet misbruik van wordt gemaakt. Dat het vaak onterecht wordt aangevraagd c.q. toegekend. Ook hebben de talloze PGB-instanties/bureaus er baat bij dat ze hun cliënten behouden c.q. hun personeel aan het werk kunnen houden. Bovendien schort het vaak aan voldoende toezicht en controle op een verantwoorde, casusgebonden besteding van het toegekende budget. Desondanks is er nota bene een pleidooi voor volledige vrijheid van besteding van eenmaal verstrekte budgetten!

Ontegenzeglijk  zijn er velen die volstrekt terecht gebruikmaken van PGB en het zou een schande zijn wanneer dit onmogelijk wordt gemaakt. Maar tegelijkertijd zijn en waren er velen, die het zeker zo hard nodig hebben, maar wordt onthouden vanwege inefficiëntie en slecht beheer. En omdat ook hier de egoïstische linkmichels en brutalen de halve wereld (budgetten) hebben ten koste van de te bescheiden, waarlijk hulpbehoevenden.

Let wel! Dit is geenszins een pleidooi voor bezuiniging. Echter, net zoals in de totale (gezondheids)zorg, kan er een hoop geld worden gewonnen door efficiënter te (samen)werken en beheren. Wouter Bos, tegenwoordig adviseur, hoorde ik hier al voorzichtig voor pleiten. Maar welk regeringslid durft dit nu eens écht hardop te zeggen?

Read Full Post »

Opnieuw heeft Little John van Hest de rest, maar ook zichzelf, versteld doen staan en de Cup met de Grote Oren in de wacht gesleept. Was het vorig jaar nog kantje boord en dus vrijwel tot het laatst toe spannend, dit jaar was Sjonnies overmacht onverwacht groot. Met gemiddeld ruim een half punt voorsprong op de al bijna eeuwige numero twee, ietwat roestig IJzeren Rinus, zwaargewicht en vlag en wimpel onder de vaantjes. Toegerust met veel meer gevarieerde slagkracht dan wie dan ook, echter kennelijk niet voldoende uitgerust om dit optimaal te verzilveren. Het zoveelste bewijs ervan dat in de topsport (wedstrijd)mentaliteit minstens zo belangrijk is dan talent.

Liefst 10x wist John de partij voortijdig winnend af te sluiten, daarmee steeds de (bijna) maximale score binnenhalend. Het is deze kwaliteit – het optimaal benutten van de kansen – die hem tot tweevoudig cupwinnaar heeft gemaakt. Plus een gedegen vooronderzoek van het schema, een vlijmscherpe sterkte/zwakte-analyse van zowel tegen- als medestander en een vrijwel maximale opkomst. Hij was zelfs zo sluw om tegelijkertijd met zijn grootste concurrent te verzuimen door gewoonweg samen met  ‘m op vakantie te gaan.

En de rest? Verloor (zich) steevast in ofwel doorgeslagen tactische analyses, dan wel oeverloos gezeur over het schema, hetzij in gemopper  op/over de maat. Zoals het (erbij) hoort. Want dat maakt deze competitie zo mooi. Het uitgelezen gezelschap, de bonte verzameling dikke vijftigers, een verdwaalde veertiger, plus een paar ‘kwieke’ zestigers. Aangevuld door wankelmoedige reserves die regelmatig moesten worden aangeboord. Mannen op of over de helft van hun leven, maar die dus ook nog zowat de helft tegoed hebben. Nee, we gaan dit keer niet eenieder voor het voetlicht halen. Al verdient ieder op zich een eervolle vermelding. Bij dezen dan.

Maar zonder de anderen tekort te willen doen, pikken we er toch enkele matadoren tussenuit. Zeg maar diegenen die, bij gebrek aan tastbaar resultaat, zich op andere wijze meenden te moeten manifesteren. Of die juist in hun hang naar resultaat werkelijk alle middelen aangrepen om dit te bewerkstelligen. De grootste stunt komt in dit kader op naam van de enige linkmichel in ons vaste midden: onze postmoderne gleuvengluurder d’n Dielis, die het recht aan zijn kant meende te hebben in zijn poging de opponenten tegen de muur te zetten. Met als treurig resultaat een ex aequo onderste plaats  met ondergetekende, als we de vaak schitterend afwezigen Peer en Jan even niet meetellen.

En wat te denken van de revelatie van de eerste seizoenshelft, de nagenau-Herbstmeister Rob van Helden?! Hij kon het zelf nauwelijks geloven en wij nog minder. Toch had Rob opeens volop praatjes, groeide en gloeide als nooit tevoren. Dat ie de tweede helft weer meer zijn vertrouwde niveau benaderde, dus ook verbaal weer minder aanwezig was, mocht de pret van weleer niet drukken.

Natuurlijk mag in dit opzicht de opmerkelijkste Vaan niet ontbreken. Onze meest consequente, hardnekkige, voorspelbare, dus betrouwbaarste collega: altijd te laat; nooit tevreden, zoals het de ware sportman betaamt;  neemt iedereen de maat, waarbij ie zichzelf consequent overslaat; altijd dezelfde broek; altijd het laatst uit de kleedkamer; nooit verlegen om positieve feedback aan de tegenstander. Kortom, zonder Rupke de Vaan is er geen zak aan.

En last but not least, the little cross-forehand-beast. Onze pensionado in spe, de man die als ie niet zo klein was geweest, een hele grote was geworden. Of beter gezegd: een nóg grotere was geworden. De mooiste naam uit ons tenniscircuit, Carel Carli. Na een aarzelende start, het naderend pensioen in zicht, gestaag opwaarts in de vliegende vaart der volkeren. Met een opmerkelijke eindejaarsoprisping, getuige de serie van 12-10-14, waardoor mijn lotgenoot in spe zelfs ruim boven me is geëindigd.

Redenen te over om het komend seizoen anders te gaan aanpakken, maar ik vermoed dat meerderen dit van plan zijn. Zeker Rinus Vaan, die nu al snode plannen smeedt om Little John van de trilogie af te houden.
Al met al was het weer een gedenkwaardige competitie, waarin Rinus – en dank daarvoor! – ons keurig voorzag van een altijd weer bedenkelijk schema, een regelmatige update van de stand én, niet te versmaden, van een goed georganiseerde en hoogst culinaire slotdag. En voor dat laatste zeggen wij ook speciaal dank aan the one and only Fons en Marijke van Tuijl. Tot in september!

Read Full Post »

Met lichtelijke gêne, maar toch vooral onverholen trots mag Mazuro aankondigen dat reeds enkele dagen terug, ongezien en onopgemerkt, de 10.000ste bezoeker bij heinscatchup is binnengeglipt! Mocht u het zijn geweest, het zij u van harte vergeven. Sterker nog: mij passen slechts nederige excuses voor het feit dat ik u zonder de nodige egards heb laten passeren. Oké, het is in de periferie en in de schaduw van WikiLeaks, maar ik loop nog vrij rond. En eenmaal komt het lek boven.

Hoe dan ook: alle zeer gewaardeerde bezoekers,  van heimelijk, eenmalig, onregelmatig tot trouwvast,  hartelijk dank voor uw aandacht en vaak hartverwarmende, stimulerende reacties. Dat ik mij klaarblijkelijk mag verheugen in bovenmatig feminiene belangstelling, doet mij als erkend vrouwvriendelijke en – lievende wereldburger uiteraard veel deugd. Daarbij lijkt lezen, zoals dat thans, hevige jeuk veroorzakend wordt aangeduid, een ‘vrouwending’. Neemt niet weg dat ik er gaarne in zou slagen om het masculiene bezoekersgehalte op te krikkken. Of in elk geval een herenakkoord zou kunnen sluiten, waarin de wel degelijk bestaande, mannelijke heinscatchup-volger uit de kast durft te komen. Ik haat het woord, maar toch: noem het maar Mazuro’s missie.

Hoe kan deze missie effectiever worden vormgegeven en deze historische gebeurtenis beter worden opgeluisterd dan met een lookalikeaflevering over twee evenzo opmerkelijke als attractieve vrouwspersonen.
Met nogmaals mijn welgemeende dank voor uw belangstelling te hebben uitgesproken, groet ik u allen. Blijf het volgen, want Mazuro’s schrijversdrang is onweerstaanbaar en de bronnen schier onuitputtelijk. Hopelijk is dit tot wederzijds genoegen!

Read Full Post »

Trouwe volgers en geïnteresseerden van het feuilleton Over bezorgd en onwel zijn hebben wellicht de indruk gekregen dat dit de uitingen zijn van een gefrustreerde ex-werknemer van Severinus. Van een zwaar teleurgesteld iemand die vanachter zijn toetsenbord bezig is met de kille afrekening. Niets is minder waar. Zoals ik al eerder heb opgebiecht, ligt Severinus, met al  personen en haar geledingen, mij na aan het hart. Dat kan ook bijna niet anders als je er ruim 30 jaar hebt rondgelopen. Maar aangezien ik nu eenmaal het principe huldig dat juist je beste vriend(in) jouw meest kritische benadering verdient en ik een fanatiek beoefenaar ben van het motto”Was sich liebt, das neckt sich“, moet dus ook Severinus zich mijn scherpslijperij laten welgevallen. 

Soms kreeg ik te horen dat het wel heel veel over mezelf gaat en ging. Maar als je het over anderen hebt, gaat het ten principale ook altijd  over jezelf en omgekeerd. Mijn insteek is echter steeds (geweest) om mijn persoonlijke zaken breder te trekken, in een context te plaatsen. Een context die het persoonlijke overstijgt en waardoor (verkeerde of scheefgegroeide) patronen en systemen worden blootgelegd.
In elk geval kan mij niet worden verweten dat ik natrap of het nest bevuil, want de columns die ik al tijdens mijn actieve carrière schreef, vormen het onomstotelijke en levende bewijs van het feit dat ik mijn geliefde al tijdens onze relatie nekte. Waarvan akte.

Read Full Post »

Mazuro worstelt met een webblock d.w.z. hij is blogger en hoofdredacteur tegelijkertijd. Beter gezegd, zou dat tegelijkertijd moeten zijn. Nu ben ik niet alleen het uitgesproken type van de man die geen twee, laat staan meer dingen tegelijk kan doen – ik zou daarbij ook nog  twee totaal verschillende functies in mijzelf moeten vervullen: onbegonnen werk. Wat ik maar wil zeggen, is dat in mijn geval het hoofdredactionele aspect vrijwel volledig wordt ondergesneeuwd.

Een webblock is feitelijk het tegenovergestelde van een writer’s block. Mazuro lijdt aan een editor’s block. Ik heb een, althans door mijzelf ontembare schrijversdrang en slaag er niet of nauwelijks in om dit, ook niet naar eigen wens en oorspronkelijke planning, te structureren. Er komt zóveel op mijn pad waarover ik mijn zegje wil doen, dat er ogenschijnlijk geen enkele lijn meer in zit. Het is dan ook, ondermeer, alweer veel te lang geleden dat er een vervolg is gekomen op mijn feuilleton ‘Over Bezorgd en Onwel Zijn. Mijn  excuses daarvoor, met name voor degenen die eigenlijk alleen maar dáárvoor dit blog een blik gunnen.

Misschien lukt het me om gaandeweg het geheel wat meer te systematiseren en te structureren. En ik doe mijn uiterste best om voorlopig andere zaken te laten liggen en zal zo snel als mogelijk het volgende ‘zorgelijke’ verhaal opdienen. Zoals immer tot uw dienst en genoegen.

Read Full Post »

MAZURO’S WK 2010


Misschien wist u het al en heeft u ze al tot u genomen. Misschien wilt u er helemaal niet meer aan herinnerd worden. Maar Mazuro heeft tijdens het voorbije WK Voetbal voor VoetbalPlus 2x per week zijn licht laten schijnen over dit min of meer omstreden evenement. En werd daarbij heen en weer geslingerd tussen twijfel en hoop. Tussen de hang en het verlangen naar spelschoonheid en attractiviteit enerzijds en blinde ambitie en drang naar winst, erkenning en het ultieme resultaat anderzijds. Tussen een kritisch klinisch journalistieke kijk en de gepassioneerde, troebele blik van de liefhebber.

Wilt u (nogmaals?) lezen hoe ik dit heb verwoord, verwerkt en speciaal voor deze gelegenheid heb opgepimpt, dan is één klik hiernaast op WK 2010 onder RUBRIEKEN voldoende om daarachter te komen. Veel leesgenoegen!

Read Full Post »

In mijn overijverigheid en toch ook fundamentele onhandigheid heb ik een aantal afbeeldingen per abuis verwijderd, waaronder ook het logo van dit weblog. Aangezien zoonlief als bouwer van dit blog dit logo nog wel in zijn computer heeft staan, maar geniet van een welverdiende vakantie zonder internet, moeten we het nog even doen met deze oubollige foto waarvan wordpress.com ons ongevraagd, doch gratis heeft voorzien. U loopt tevens de kans dat bij sommige posts een of meerdere afbeeldingen ontbreken. Het duurt even voordat ik dit weer heb hersteld, daarvoor mijn excuses.

Ondertussen ben ik volop bezig om al mijn voetbalposts en -columns van Voetblah en Voetbalplus ook op Heinscatchup te plaatsen. Tevens heb ik mijn tekst onder About op de homepagina aangepast en en uitgebreid. Mag ik u dan ook beleefd aanbevelen om deze tekst in ogenschouw te nemen en de boodschap daarvan onder uw ongetwijfeld brede vrienden- en kennissenkring uit te dragen? Bij voorbaat mijn hartelijke dank.

Mazuro

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

%d bloggers liken dit: