In het kader van, jawelzeker, research voor deze bijdrage ben ik in mijn archieven gedoken en terechtgekomen in het jaar 1985, zeg maar het post-Orwelliaanse tijdperk. Nou, zelfs Big Brother George kon in zijn beroemde doemscenario 1984 onmogelijk voorspellen welke onvoorstelbare nonsens er rond 2000 uit de bu(i)s zouden komen.
We stonden net als nu aan de vooravond van de Functie-Waardering Gezondheidszorg. Het was althans op dat moment een hot item, hoewel de daadwerkelijke vaststelling nog geruime tijd op zich zou laten wachten. Daarmee is meteen de eerste waarschijnlijke parallel met de actualiteit reeds getrokken. Of het trouwens nu voor velen ook al een halszaak is, waag ik te betwijfelen. Gezondheids- en welzijnswerkers plegen doorgaans pas (vermeend) gevaar te ruiken wanneer ze met de niet al te scherpe neuzen op de feiten worden gedrukt. Met als logisch gevolg niet altijd even realistische en inzichtsrijke conclusies vanwege onvoldoende voorbereiding en anticipatie op hetgeen men te wachten staat. Niet zelden wordt dit dan begeleid door achterdochtige, ongenuanceerde geluiden richting management, overheid of politiek en wordt er gemakshalve voorbijgegaan aan de eigen verantwoordelijkheid in dezen.
Nu ben ik wel zo ongeveer de laatste om te ontkennen dat je welke hoogwaardigheidsbekleder dan ook zeer principieel en consequent met de nodige scepsis dient tegemoet te treden. Het gezag verdient per definitie een uiterst kritische benadering. Primeurs staat als het ware symbool voor deze levenshouding. Dat neemt voorwaar niet weg dat je jezelf wel in de materie moet verdiepen. Juist Argus moet oog hebben voor alle facetten van de zaak om met steekhoudende argumenten en een uitgekiende strategie de kwestie aan te pakken. Impulsiviteit, heftige emoties en preoccupaties zijn daarbij uiterst slechte raadgevers.
Al deze gedragingen spelen de opponent juist in de kaart en bevestigen in diens ogen slechts de onterechtheid van de kritiek of het bezwaar. Onzorgvuldigheid en onder- of overschatting komen in de beste families voor, dus ook in de Severinus-familie. Naar mijn mening zelfs vaker dan doelbewuste, vooropgezette plannen om te misleiden of te bedriegen. Hoogstens is het dan een ongelukkige combinatie van beide. Kijk maar naar het onvoorstelbare geklungel rondom het uitzenden van Dutchbat en het zou me niet verbazen als dat bijvoorbeeld ook weer zal blijken uit de onderzoeken naar de rampzalige gebeurtenissen in Enschede.
Waarvoor toch, zult u denken, al deze waarschuwingen en raadgevingen met, ik geef toe, een nogal belerend karakter? Het is ook niet echt des Primeurs’, moet ik zeggen. Maar waarde collegae en geachte directie: zie het als een extra service, een ondersteuning uit onverwachte hoek. Neem de goede raad ter harte, het is in zowel uw als mijn belang. Want op voorspraak van onze ondernemende raad heb ik zitting genomen in de Interne Bezwaar-Commissie, de IBC. Dit is een lidmaatschap voor het leven, aldus een expert op FWG-gebied tijdens een van de onvermijdelijke informatiebijeenkomsten. Om nu zowel jullie, de commissie en dus mijzelf te behoeden voor ellenlange, uitzichtloze bezwaarprocedures, misbruik ik wellicht deze kolommen, maar het zij zo. Ik heb – hoe ongeloofwaardig dit ook moge klinken – wel wat beters te doen. En anders toch zeker jullie wel! Hou me ten goede: wie meent onrecht te worden aangedaan, moet zich vooral niet laten weerhouden om er achteraan te gaan. Deze IBC zal desgevraagd elk bezwaarschrift zorgvuldig en consciëntieus onder de loep nemen. Evenwel kunnen bovenstaande bespiegelingen u mogelijk helpen om de juiste toetsen en toon aan te slaan.
Ik was dus in de archieven gedoken om nog iets terug te halen van de vorige functiewaarderingsperikelen. Het zal u wellicht niet verbazen dat deze jongen het destijds wel nodig vond om bezwaar aan te tekenen tegen zijn functiebeschrijving en -indeling. Ach, het waren volstrekt andere tijden en laat ons zeggen dat het gesticht Severinus zich toen nog als een jong(on)volwassene placht te gedragen. Al zullen de verantwoordelijken van destijds mij wel van soortgelijk gedrag betichten. Deze jongen vragen lid te worden van de bezwaarcommissie is volgens het beproefde principe dat het met boeven goed boeven vangen is. Zoals de rechercheur die privé-detective wordt of de politicus die transformeert tot persvoorlichter.
Welnu, ik sta tot uw dienst voor de rest van mijn leven, maar een garantie voor de door u gewenste uitkomst kan ik u helaas niet geven.
[...] Want we zijn inmiddels aanbeland bij de beginjaren van de 21e eeuw. In het najaar van 2003 zou de moeder aller buitenhuizen van Severinus haar zilveren jubileum vieren. Het mijne had ik er al een paar jaar op zitten. Niet verrassend was ik nog het enige teamlid dat vanaf het begin af aan de Biezenkuilen trouw was gebleven. Ik blijf een liefde nu eenmaal een liefde lang trouw. In de ogen van menigeen was ik eraan vastgeroest. En eerlijk gezegd voelde ik zelf ook de slijtage aan den lijve beklijven. Hoewel de woonhuiscoördinator nog steeds een meewerkende leidinggevende was, draaide ik wel aanmerkelijk minder slaapdiensten. Mijn baan werd meer en meer een kantoorbaan, met dien verstande dat het in slaapdienst weekendwerken bleef bestaan. Ook nam ik regelmatig zitting in commissies en werkgroepen. [...]
[...] Want we zijn inmiddels aanbeland bij de beginjaren van de 21e eeuw. In het najaar van 2003 zou de moeder aller buitenhuizen van Severinus haar zilveren jubileum vieren. Het mijne had ik er al een paar jaar op zitten. Niet verrassend was ik nog het enige teamlid dat vanaf het begin af aan de Biezenkuilen trouw was gebleven. Ik blijf een liefde nu eenmaal een liefde lang trouw. In de ogen van menigeen was ik eraan vastgeroest. En eerlijk gezegd voelde ik zelf ook de slijtage aan den lijve beklijven. Hoewel de woonhuiscoördinator nog steeds een meewerkende leidinggevende was, draaide ik wel aanmerkelijk minder slaapdiensten. Mijn baan werd meer en meer een kantoorbaan, met dien verstande dat het in slaapdienst weekendwerken bleef bestaan. Ook nam ik regelmatig zitting in commissies en werkgroepen. [...]